تأثیر تغذیه بر اخلاق - پوریزدی، رحمت - الصفحة ٢٤ - تغذیه

صالِحاً»[١] میان خوردن و عمل صالح جمع کرد. پس هرکه طعام براى آن خورد تا وى را قوت علم و مؤمن را بر همه چیزى عمل باشد و قدرت رفتن راه آخرت، طعام خوردن وى عبادت بود؛ چنانکه رسول اکرم٦گفت که ثواب بُود تا دو لقمه‌ای که در دهان خود نهد یا در دهان اهل خود[٢]؛ و این براى آن گفت که مقصود مؤمن از این همه راه آخرت بُود؛ و نشان آنکه طعام خوردن از راه دین بُود آن باشد که به شَرَه{حرص} طعام نخورد و از حلال خورد و به قدر حاجت خورد و آداب خوردن نگاه دارد.[٣]

ابن‌سینا می‌نویسد:

به حکمت صانع بنگر، پس اصول را خلق کرد و از آن مزاج‌های مختلف را ظاهر نمود و هر مزاجی را به یک نوع از انواع مخصوص گردانید و هر مزاج دورتر از اعتدال را سبب آن دورتر از کمال قرار داد و نزدیک‌ترین نوع به اعتدال را مزاج بشر قرار داد تا آنکه صلاحیت قبول نفس را داشته باشد.[٤]

[١]. مؤمنون/٥١.

[٢] «إنَّ الرَّجُلَ لَيُؤجَرُ في رَفعِ اللُّقمَةِ إلى فِي امرَأتِهِ؛ مرد در برابر لقمه ای که در دهان زنش می گذارد پاداش می برد» . مُحجه البیضاء،ج٣،ص٧٠.

[٣]. غزالی، محمد، کیمیای سعادت.

[٤]. ابوعلی سینا، حسین، الاشارات و التنبیهات، ص ٧٩.