تأثیر تغذیه بر اخلاق - پوریزدی، رحمت - الصفحة ١٥ - حلال

در انسان: «وَ الطَّيِّباتُ لِلطَّيِّبينَ وَ الطَّيِّبُونَ لِلطَّيِّباتِ»[١] در زندگی: «وَ هُوَ مُؤْمِنٌ فَلَنُحْيِيَنَّهُ حَياةً طَيِّبَةً وَ لَنَجْزِيَنَّهُم‌».[٢]

آیت‌الله مکارم چنین می‌نویسد:

«طَیِّب»به چیزهایی گفته می‌شود که با طبع آدمى موافق باشد و در قرآن به بسیارى از موضوعات، اطلاق شده است، (اَلْبَلَدُ الطَّیِّب ـ مساکن طیّبة ـ ریح طیّب ـ حیاة طیّبةو...) و هر چیز پاکیزه را نیز «طیّب» می‌گویند؛ زیرا طبع آدمى ذاتاً از اشیاء ناپاک متنفر است.[٣]

حلال

راغب اصفهانی در بیان معنای «حلال» می‌نویسد:

«اصل آن از حلّ به معنای باز کردن و گشودن گره است».[٤]

قطب راوندی می‌گوید:

«حلال به معنی کار جایز می‌باشد به این معنی که آن کار رها بوده و منعی متوجه آن نیست».[٥]

قرشی در «قاموس القرآن» می‌نویسد:

[١]. نور/٢٦. «ما طابَ‌ لَکُمْ مِنَ النِّساءِ». نساء/٣.

[٢]. نحل/٩٧.

[٣]. مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه، ج ٤، ص ٣٢٧.

[٤] . راغب اصفهانی، حسین بن محمد، مفردات الفاظ القرآن.

[٥]. قطب‌الدین راوندی، فقه القرآن.