تأثیر تغذیه بر اخلاق - پوریزدی، رحمت - الصفحة ٤٤ - ٤ اعتدال ( میانهروی)
«لَا تَجْتَمِعُ عَزِيمَةٌ وَ وَلِيمَةٌ مَا أَنْقَضَ النَّوْمَ لِعَزَائِمِ الْيَوْمِ وَ أَمْحَى الظُّلَمَ لِتَذَاكِيرِ الْهِمَم؛
عزم و تصميم [براى رسيدن به كمالات و مقامات عالى] با سُور چرانى (راحت طلبى) سازگار نيست. چه بسيار خوابهای شبانگاهى كه تصميمات روز را بر هم زده و چه بسيار تاریکیهایی كه ياد همتهای بلند را از خاطرهها زدوده است!»
در حقیقت میخواهد بفرماید مردمی که به خوشگذرانی عادت کردهاند نمیتوانند تصمیم جهاد بگیرند.
درست است که«قُلْ مَنْ حَرَّمَ زِينَةَ اللَّهِ الَّتِي أَخْرَجَ لِعِبَادِهِ وَالطَّيِّبَاتِ مِنَ الرِّزْقِ؛
بگو چه کسی زینتهای الهی را که برای بندگان خود آفریده و روزیهای پاکیزه را حرام کرده است؟! ».[١]
اما این نکته مسلّم است که پلو مرغ بهشتی هم که باشد و مرتب صرف شود، از صفای عقل و از صلابت اراده میکاهد.
شهوت بطن اثر میگذارد روی شهوت فرج و محرک آن شهوت است. هر دوی اینها آدمی را وادار میکند به تهیه وسائل زیاد و حرص و جمع وسائل. اینها تدریجاً آدمی را به تفاخر و تکاثر میکشاند و تدریجاً به وادی حسد و بغی و حقد و بغضاء میبرد.
رسول خدا ٦میفرماید:
[١] . اعراف/٣٢.