ادبيات سياسى تشيع - آيينه وند، صادق - الصفحة ٣٦
|
و عليّ إمامنا و إمام |
لسوانا أتى به التّنزيل |
|
|
يوم قال النّبيّ من كنت مولا |
ه فهذا مولاه خطب جليل |
|
|
إنّ ما قاله النّبيّ على الأمّة حتم |
ما فيه قال و قيل |
|
على (ع) امام ما و امام غير از ما است. در كتاب خدا به اين امر اشاره شده است.
روزى كه پيامبر خدا (ص) در بيانى آشكار در غدير خم فرمود: هركس منش مولايم اين على (ع) مولاى او است.
آنچه پيامبر (ص) فرموده است، اطاعتش بر أمّت واجب است و در گفتهى آن حضرت چونوچرا نيست.
[مناقب، ابن شهر آشوب، ج ٣، ص ٦٦ و مروج الذّهب، المسعودى و الجمل، المفيد، ص ١٠١ الغدير، الأمينى، ج ٢، ص ٧٧ و ديوان أشعار التشيّع، ص ١٨٤- ١٨٨]
١٠- حجر بن عدى كندى
از ياران مخلص امير المؤمنين و از چهرههاى برجستهى صدر اسلام بهشمار مىآيد. او را حجر خير خواندهاند. در ورع و حقپرستى و دفاع از مظلوم زبانزد است. در راه اسلام ابتلا ديد و رنجها بر خود هموار كرد. در نبردهاى جمل، صفّين و نهروان در ركاب امام على (ع) بود.
بعد از شهادت امام (ع) و در حكومت معاويه در كوفه قيام كرد و در سال ٥١ هجرى با تنى چند از يارانش در مرج عذراء در نزديكى دمشق به دستور معاويه به شهادت رسيد.
از اشعار اوست:
|
يا ربّنا سلّم لنا عليّا |
سلّم لنا المهذّب التّقيّا |
|
|
المؤمن المسترشد الرّضيّا |
و اجعله هادي أمّة مهديّا |
|
|
و احفظه ربّ حفظك النّبيّا |
لا خطل الرّأي و لا غبيّا |
|
|
فإنّه كان لنا وليّا |
ثمّ ارتضاه بعده وصيّا |
|
پروردگار ما! على (ع) را براى ما سالم بدار! اين انسان وارستهى پرهيزگار را برايمان