ادبيات سياسى تشيع - آيينه وند، صادق - الصفحة ١٦١

٦٨- شما در ميان خانه‌هاى خود متكبّرانه راه برويد، و از شدّت فربهى پاها را سنگين برداشته كفل‌هايتان هنگام راه رفتن بالا و پايين رود.

٦٩- كودكان آن‌ها از گرسنگى، شكم‌هايشان تهى و بچه‌هاى شما از سيرى، پيكرشان نيرومند و پرگوشت باشد.

٧٠- جانم فداى بزرگانى باد كه غم ظلم‌هاى شما دلشان را پر از اندوه كرد، و در زندگى، ناراحت و اندوهگين بوده ناله از سينه مى‌كشيدند.

٧١- به اين‌ها هم اكتفا نشد، بلكه قبرهايشان را نيز سگان جيره‌خوار شما «بهيم و ديزج»* شخم زدند.

٧٢- شما ان‌ها را به سياهى چهره سرزنش كنيد، با اين‌كه عرب خالص همان گندم‌گون‌هاى سياه‌چشم هستند.

٧٣- شما ازرق چشمانى هستيد كه روهاى شما را روميان به سفيدى زيور داده‌اند و اين سفيدى رنگى است كه از روميان داريد. (يعنى شما عرب نيستيد)

٧٤- اگرچه در فرزندان هاشم عيبى نيست، اما شما با اين‌كه هاشمى هستيد شكلتان همچون كسانى است كه از دو نژادند.

٧٥- يك تن از آل محمد (ع) را به من نشان دهيد كه به عيبى متّهم باشد، و به دروغ سخن نگوييد كه حقّ بس آشكار است.

٧٦- به جان خودم سوگند كه پسر طاهر (محمّد بن عبد اللّه طاهر) با كشتن يحيى، كينه‌ى شما را تا آنگاه كه باد بوزد، در دل‌ها جاى داد.

٧٧- من بر اسلام از شما ترسانم، از همان حوادث و گرفتارى‌ها كه امروز در آن‌ها بسته است.

٧٨- اميد است دل‌هايى كه شما آتشش را افزون كرده‌ايد، بر شما پيروز گردد و شفا بيابد.

*** (*). ديزج كسى است كه قبر امام حسين (ع) را شكافت و در آن آب انداخت.