ادبيات سياسى تشيع - آيينه وند، صادق - الصفحة ١٢٣
|
أصبحت جمّ بلابل الصّدر |
و أبيت منطويا على الجمر |
|
قصيدهى ٥، در مدح امام على، عليه السّلام:
|
دعوا ابن أبي طالب للهدى |
و نحر العدى كيفما يفعل |
|
قصيدهى ٦، در مدح فاطمه زهرا، سلام اللّه عليها:
|
يا قبر فاطمة الّذي ما مثله |
قبر بطيبة طاب فيه مبيتا |
|
قصيدهى ٧، در مدح خاندان وحى و رسالت:
|
إنّ الرّسول لم يزل يقول |
و الخير ما قال به الرّسول |
|
قصيدهى ٨، در رثاى امام حسين، عليه السّلام:
|
أصبحت ملقى في الفراش سقيما |
أجد النّسيم من السّقام سموما ١٤ |
|
در ختام، فرازهايى چند از اشعار ديك الجنّ را ترجمه مىكنيم:
- اى ديدگان اشكبار، در كربلا عزيزانى به خاك شهادت خفتهاند كه دلم را براى هميشه گورستان اندوه و درد كردهاند.
قبرهايى كه در آنها مردان علم و حلم و اعجوبههاى روزگار جاى گرفتهاند.
خردمندان جامع فضيلت، از خاندان فاطمه (س)، و بزرگان و سروران نجابتمند همه در اين گورها آرميدهاند.
در قصيدهى ديگر، در فضايل امام على (ع) مىگويد:
- محبّت گروهى براى من شرفآفرين است كه به نزول سورهى مباركهى «هَلْ أَتى» شرافت يافتهاند.
به كسى علاقه مىورزم كه هرگز سر بر آستان بت نسود و در زندگى و كشاكش نبرد، لحظهاى شكّ نكرد و از سنّت هستى گامى فراتر ننهاد.
دستان تواناى پروردگار عالم، نهال هدايت را در سرزمين وجود او بنشاند، تا بروييد و برداد.
***