هاشميات كميت، يا بهتر بگوييم اشعار سياسى و اجتماعى او، كه انعكاس وسيعى در جوّ غالب و مسموم دوران اختناق امويان، به‌وجود آورد، هفت چكامه است در موضوعات زير:

بررسى انقلاب‌هاى اصيل اسلامى،

معرّفى پيامبر (ص) و خاندان على (ع) از نو،

ارزيابى و يادآورى از انقلابيون شيعى، چون زيد بن على و يحيى بن زيد،

طرح حكومت عدل اسلامى در زبان شعر،

برشمردن فجايع امويان و اثبات بى‌لياقتى آن‌ها در رهبرى مسلمانان،

افشاگرى همه‌جانبه و معرّفى اسلام،

آنچه بيش از هرچيز، در هاشميّات به چشم مى‌خورد: تكيه بر توزيع عادلانه‌ى ثروت براساس مساوات كامل اسلامى است.

اين مطالب زمانى به همّت كميت در قامت شعر طرح مى‌شد، كه اختناق و بدآموزى امويان عليه خاندان پيامبر (ص) و چپاول اموال عمومى به‌وسيله‌ى حكومت اموى به اوج خود رسيده بود. طبيعى بود كه در چنين فشار و خفقانى، نطفه‌هاى پنهانى مبارزه هم بسته شود، و نيروهاى مبارز به اشكال مختلف با نظام ستمگر به ستيز برخيزند.

انقلاب‌هاى پياپى علوى از سال ٤١ هجرى به بعد، چه در شكل سياسى و چه در شكل فرهنگى و يا نظامى، نتيجه‌ى طبيعى و مولود منطقى چنين عملكردى بود. گفتيم كه كميت در رابطه با انقلاب‌هاى علوى بود و هم در ارتباط با رهبرى انقلاب و امامت امّت، پس بايد، با تكيه بر سوابق ادبى و نفوذ كلامى، به عنوان سخنگوى انقلاب، آرمان و اهداف انقلاب را در سطحى گسترده در ميان امّت منعكس كند، تا بتواند بين هسته‌ى مركزى رهبرى و پايگاه انقلاب، بر رغم فشارهاى اموى پلى بزند. شرايط زمانى و مناسبات جغرافيايى عربستان ايجاب مى‌كرد تا بهترين وسيله‌ى مؤثّر در انجام مهمّ به‌كار گرفته شود. با توجه به نقش شعر در عرب و پيوند سنّتى آن با فرهنگ مردم، ضرورتا مى‌بايست به عنوان تنها وسيله‌ى مطلوب ارتباط جمعى به‌كار گرفته شود. اين بود كه‌