ادبيات سياسى تشيع - آيينه وند، صادق - الصفحة ٤٩
هيچ علمى از علومى كه داشت كتمان نمىكرد. او از سرشت جبّاران آفريده نشده بود.
همهى منقبتها و نيكى در او جمع بود و افزون بر اينها، محبّت پيامبر پروردگار جهانيان را نيز زينت وجود كرده بود.
قريش، در هرحالت و جايگاهى مىدانست كه تو بهترين او از حيث حسب و دينى.
پس از پيامبر خدا (ص) بهترينكس، و بهترين صالحان ابو الحسن على (ع) است.
[أنساب الأشراف، البلاذري ص ٥٠٧ و مقاتل الطّالبيّين، أبو الفرج اصفهاني ٤٣- ٤٤ و ديوان أشعار التشيّع، ص ١٣٦- ١٣٧]
٢- هند بنت زيد
هند بنت زيد بن مخرمه انصارى، از زنان شجاع شيعه كه به هنگام قيام در كوفه به جامعهى اسلامى هشدار داد و بر عواقب شهادت حجر اخطار كرد. ابياتى از اشعار او در قيام حجر نقل مىشود.
|
ترفّع أيّها القمر المنير |
ترفّع هل ترى حجرا يسير |
|
|
يسير إلى معاوية بن حرب |
ليقتله كما زعم الخبير |
|
...
|
تجبّرت الجبابر بعد حجر |
و طاب لها الخورنق و السّدير |
|
|
ألا يا حجر حجر بني عديّ |
تلقّتك السّلامة و السّرور |
|
اى ماه تابان برآ و بالاتر برآ، آيا نمىبينى كه حجر را [بسته] و مىبرند.
حجر را به سوى معاوية بن ابى سفيان مىبرند تا همانگونه كه مرد آگاهى گفته است، او را بكشند.
پس از حجر، ستمگران، ستمگرى كنند و در كاخهاى خورنگاه و سهدير خوش بياسايند!
اى حجر! اى حجر خاندان عدى، سلامت و شادى رفيق راه تو گردد.
[الطبقات الكبرى، ابن سعد ج ٦، ص ٢٣٣ و تاريخ الطّبري، ج ٥، ص ٢٨٠ و ديوان أشعار التشيّع، ص ١٩٨- ١٩٩]