محمّد بن سائب، ملقّب به ابو نصر و از اصحاب امام باقر و امام صادق عليهما السّلام بوده و نسب قريش را از ابو صالح و او هم از عقيل بن ابى طالب فراگرفته است. بنا به نقل ابن قتيبه جدّش بشر و پسران او سائب و عبيد و عبد الرّحمن در جنگ جمل و صفّين با حضرت على بن ابى طالب (ع) بودند. كلبى، منسوب به كلب بن وبره، قبيله‌ى بزرگى از قضاعه است.

(ر. ك: الكنى و الألقاب).

١١٠- شرقى بن قطامى‌

كنيه‌اش، ابو المثّناى كلبى و نامش وليد بن حصين، يكى از نسّابان و راويان اخبار و انساب و ديوان‌هاى عرب است. يوسفى او را دروغگو نوشته و از اصمعى روايتى دارد كه برخى از روايان به او گفته بودند كه از شرقى پرسيدم كه عرب در نمازگزاردن بر مردگان خود چه مى‌خواندند؟ جواب داد، نمى‌دانم. من به او گفتم، اين شعر را مى‌خواندند:

ما كنت و كواكا و لا ابن آفك‌		رويدك حتّى يبعث الخلق باعثه‌

چيزى نگذشت كه روز جمعه او را در مقصوره ديدم كه دراين‌باره، سخن‌سرايى‌هايى داشت.

(ر. ك: الفهرست، ابن النّديم).

١١١- هيثم بن عدىّ‌

ابو عبد الرّحمن هيثم بن عدى از عالمان به اشعار، اخبار، مثالب، مناقب، مآثر و انساب عرب است. در نسبش طعنه‌هايى مى‌زدند. دعبل در اشعارى، ضمن هجو ابو دؤاد، او را نيز هجو مى‌كند. هيثم در سال ٢٠٧ هجرى درگذشت. كتاب‌هاى بسيارى در تاريخ و نسب و مثالب عرب بدو منسوب است.

(ر. ك: الفهرست، ابن النّديم).