عبد اللّه بن حسن بن على بن على بن الحسين بن على بن ابى طالب، معروف به عبد اللّه افطس، كنيه‌اش ابو محمّد و مادرش امّ سعيد است. وى، در جنگ «فخ» شركت كرد و شجاعت‌ها نشان داد، ولى از آن واقعه جان سالم به‌در برد. رشيد او را احضار كرد و به زندان انداخت. او نامه‌اى توهين‌آميز، براى رشيد نوشت. و سرانجام جعفر بن يحيى برمكى، او را به شهادت رساند و سرش را براى رشيد فرستاد.

(ر. ك: مقاتل الطالبييّن، تتمة المنتهى).

٨٢- احمد بن على زيدى‌

يكى از سادات علوى و نوه‌ى زيد بن على (ع) است.

(ر. ك: رساله‌ى اسديه، عبيدلى سبزوارى).

٨٣- قاسم بن على حسنى‌

قاسم بن على بن عمر بن على بن حسين، مادرش امّ ولد است. هارون او را از حجاز فراخواند و زندان كرد.

٨٤- غسّان بن حاضر خزاعى‌

احتمالا، ابو غسّان از اصحاب يحيى بن عبد اللّه باشد. ابن كرديه او را دستگير كرد و پيش هارون فرستاد. هارون، از او خواست تا احمد بن عيسى را تحويل دهد، او ابا كرد. به اين سبب، او را كشتند و در بغداد به‌دار آويختند. (مقاتل الطّالبييّن).

٨٥- اعمش‌

ابو محمّد، سليمان بن مهران اسدى كوفى، از ثقات شيعه كه مورد تأييد عامه نيز هست.