ادبيات سياسى تشيع
 
٢ ص
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص
٢٣٥ ص
٢٣٦ ص
٢٣٧ ص
٢٣٨ ص
٢٣٩ ص
٢٤٠ ص
٢٤١ ص
٢٤٢ ص
٢٤٣ ص
٢٤٤ ص
٢٤٥ ص
٢٤٦ ص
٢٤٧ ص
٢٤٨ ص
٢٤٩ ص
٢٥٠ ص
٢٥١ ص
٢٥٢ ص
٢٥٣ ص
٢٥٤ ص
٢٥٥ ص
٢٥٦ ص
٢٥٧ ص
٢٥٨ ص
٢٥٩ ص
٢٦٠ ص
٢٦١ ص
٢٦٢ ص
٢٦٣ ص
٢٦٤ ص
٢٦٥ ص
٢٦٦ ص
٢٦٧ ص
٢٦٨ ص
٢٦٩ ص
٢٧٠ ص
٢٧١ ص
٢٧٢ ص
٢٧٣ ص
٢٧٤ ص
٢٧٥ ص
٢٧٦ ص
٢٧٧ ص
٢٧٨ ص
٢٧٩ ص
٢٨٠ ص
٢٨١ ص
٢٨٢ ص
٢٨٣ ص
٢٨٤ ص
٢٨٥ ص
٢٨٦ ص
٢٨٧ ص
٢٨٨ ص
٢٨٩ ص
٢٩٠ ص
٢٩١ ص
٢٩٢ ص
٢٩٣ ص
٢٩٤ ص
٢٩٥ ص
٢٩٦ ص
٢٩٧ ص
٢٩٨ ص
٢٩٩ ص
٣٠٠ ص
٣٠١ ص
٣٠٢ ص
٣٠٣ ص
٣٠٤ ص
٣٠٥ ص
٣٠٦ ص
٣٠٧ ص
٣٠٨ ص
٣٠٩ ص
٣١٠ ص
٣١١ ص

ادبيات سياسى تشيع - آيينه وند، صادق - الصفحة ٢١٧

به بندگان خداوند خيانت كرد و آن‌ها را بكشت، بزرگان دين را از پاى درآورد. و شهرهاى اسلامى را ويران كرد. او ناپاك‌ترين فرد امّت محمّد (ص) است كه امّت اسلام را از جناياتش، بيم داده‌اند و در باب كارهاى ننگينش حديث آمده است. وليد ١٥٨، ستمگر بنى اميّه، حجّاج را بر مشرق كشور اسلامى و قرّة بن شريك ١٥٩ را بر مغرب آن، حاكم كرد.

سليمان، شكم‌پرستى بود كه سرانجام، شكمش، او را هلاك كرد و بر اثر پرخورى بمرد.

يزيد بن عبد الملك ١٦٠، همنشين سلّامه و حبّابه ١٦١، حكم جهاد را، با شراب نسخ كرد! و دوران خلافتش را، با نواختن عود و ساز به‌سر آورد. او نخستين كسى بود كه حقوق زنان آوازه‌خوان را بالا برد و آشكارا به فحشا دست آلود.

چه بگويم از كسى‌كه سهمى از او به مروان و سهمى ديگر به يزيد بن معاويه مى‌رسد و او خود ملعون منتسب به دو ملعون و كافرى سرسخت و مرتبط به دو كافر است. هشام مولى يوسف بن عمر، ١٦٢ قاتل زيد بن على است. وليد بن يزيد بركنار شده از جانب بنى مروان، كافر به خداى رحمان، سوراخ‌كننده‌ى قرآن با پيكان، نخستين سراينده‌ى شعر در نفى ايمان و متجاهر به فسق و عصيان بود. او كسى است كه با نامادرى‌هايش درآميخت و به لواط با برادرش متّهم شده است!

اين رذيلت‌ها با تمام بزرگى و فزونى و زشتى و پلشتى، در قبال رذيلت‌هاى عبّاسيان كه شهر ستمكاران را بنيان نهادند و اموال مسلمانان را در لهو و لعب و عصيان به هدر دادند، بس ناچيز است- خداوند شما را به رشد رساناد- امامان هدايتگر و راهنما كه به حقّ قضاوت كردند و به عدالت رفتند اين‌هايند و اين‌گونه‌اند از اينرو، خطيب جمعه‌شان سخن مى‌راند و نماز جماعتشان برپاست.

اگر تشيّع در خراسان به كسادى گراييده در حجاز و حرمين و شام و عراقين و در جزيره ١٦٣ و ثغرين ١٦٤ و جبال ١٦٥ و ايغارين ١٦٦، رونق گرفته است. اگر اميرى يا وزيرى بر ما سخت گيرد و فشار آورد، مى‌دانيد كه ما پيوسته به اميرى توكّل داريم و دل بسته‌ايم كه هيچ‌گاه معزول نخواهد شد و به قاضى‌اى دل بسته‌ايم كه هماره در ميان مردم به عدالت داورى مى‌كند، نه رشوه مى‌ستاند و نه به مدرك و شهادت احتياج دارد. ما او را به پاكى‌