همه‌ى اشعارش به‌ترتيب حروف تهجّى مرتب نبوده، «مسيبى» على بن عبد اللّه بن مسيّب، و «مثقال» غلام ابن رومى آن‌ها را در صد برگ روايت كرده‌اند. احمد بن ابى قسر كاتب و همچنين خالد كاتب، هركدام، صد برگ از شعرش را نوشته‌اند. و آنگاه ابو بكر صولى در دويست برگ برحسب حروف، آن را مرتّب ساخته است.

ابو طيّب، ورّاق بن عبدوس، اشعار ابن رومى را از نسخه‌هاى موجود جمع‌آورى كرد، در حدود هزار بيت شد و اين رقم چه آن‌ها كه برطبق حروف تهجّى مرتّب شده يا آن‌ها كه نامرتّب بوده است. ١٣ بيش از هرنسخه‌ى ديگرى است.

ابن سينا، ديوان او را برگزيده و مشكلات اشعارش را شرح كرده است. گويند، ابن سينا گفته است، از تكاليف درسى استاد ادبيّاتم، يكى حفظ اشعار ابن رومى بود و من آن اشعار را با چند كتاب ديگر ظرف شش روز و نيم، حفظ كردم. ١٤

در «الغدير» به نقل از فهرست ابن نديم و «معجم الأدباء» ياقوت حموى و «معجم الشّعراء» مرزبانى، كسانى‌كه در فضايل و اشعار او كتاب پرداخته‌اند، به اين نام ذكر شده‌اند: ابو العبّاس احمد بن محمّد بن عبد اللّه بن عمّار، متوفى ٣١٩، وقتى ابن رومى از دنيا رفت كتابى در فضايل و اشعار ممتاز او ترتيب داده بود، مى‌نشست و آن را بر مردم املاء مى‌كرد تا بنويسند.

ابو عثمان ناجم، كتابى مخصوص در شرح‌حال ابن رومى دارد.

ابو الحسن على بن عبّاس نوبختى، متوفى ٣٢٧ اخبار زندگى ابن رومى را در كتابى مستقلّ جمع‌آورى كرده است.

همچنين استاد عبّاس محمود عقّاد كتابى در شرح‌حال و آثار ابن رومى نوشته است در ٣٩٢ صفحه.

استاد ايليّا سليم الحاوى لبنانى كتابى با عنوان «ابن الرّومي، فنّه و نفسيّته من خلال شعره» در لبنان در انتشارات دار الكتاب اللّبناني به چاپ رسانده است.