در مكتب اهل بيت - معاونت امور فرهنگى مجمع جهاني اهل بيت - الصفحة ٨٠ - بررسى و نقد تأويلهاى اهل سنت

٥- و امّا در مورد حديثى كه مى فرمايد: «خداوند، روزه و نيمى از نماز را از مسافر برداشته است»، شوكانى اين چنين پاسخ گفته كه:

«در مورد آن اختلاف است و بر فرض اين كه آن حديث را هم بپذيريم، لازمه اش اين نيست كه روزه در سفر، صحيح نباشد».

در پاسخ به وى نيز بايد گفت:

اوّل اين كه: اختلاف در مورد يك حديث، موجب ردّ حديث نمى شود و ما مى توانيم به قول كسانى كه حديث را تأييد مى نمايند، عمل نماييم.

دوّم آن كه: اتّفاقاً لازمه پذيرش اين حديث، بطلان روزه در سفر است؛ چون روزه از عبادات است و عبادت، تنها در صورتى صحيح است كه امرى براى آن ثابت شده باشد.

و اين كه مى گويند: «روزه از مسافر برداشته شده است»؛ يعنى امر شرعى تعبّدى در مورد آن وجود ندارد، پس اگر مسافر، روزه گرفت، روزه اش بدون دستور شرعى تعبّد انجام گرفته و معناى «بطلان» همين است؛ بنابراين، اين حديث هم، هموزن حديث‌

«ليس من البرّ الصيام فى السفر»

خواهد بود.