و اگر خواسته باشيم به سياق وقراين حديث و سخن ابن دقيق العيد عمل نماييم، مقتضاى آن، اين است كه: حديث را در مورد سفرى كه حديث در باره آن بيان شده تفسير كنيم، نه به سختى و دشوارى كه خطاب پيامبر (ص) را هم مهمل گرداند.

پاسخ مطلب دوّم: اگر خواسته باشيم كلماتى كه در احاديث نبوى وارد شده تفسير كنيم، بايد آنها را به كمك استعمالات كتاب و سنّت- كه آنها را در موارد مختلف به كار برده- تفسير كنيم و فقط به لغت و عرف مردم اعتماد نكنيم، يكى از آن كلمات، كلمه «برّ» است كه در اين حديث است. و قبل از اين كه اين كلمه را از نظر لغت و عرف بررسى كنيم، لازم است كه از نظر كتاب و سنّت هم بررسى كنيم تا معناى آن را از ديدگاه كتاب و سنّت بفهميم و اگر معنايش روشن شد كه چه بهتر و الا به عرف و لغت مراجعه مى كنيم.

وقتى به قرآن مراجعه مى كنيم، مى بينيم كه عين عبارت‌ «ليس البرّ» را دو مرتبه در قرآن به كار برده است؛ يكبار در سوره بقره كه مى فرمايد:

لَّيْسَ الْبِرَّ أَن تُوَلُّواْ وُجُوهَكُمْ قِبَلَ الْمَشْرِقِ وَالْمَغْرِبِ وَلَكِنَّ الْبِرَّ مَنْ آمَنَ بِاللّهِ وَالْيَوْمِ الآخِرِ وَالْمَلآئِكَةِ وَالْكِتَابِ وَالنَّبِيِّينَ ....[١]

[١] - بقره( ٢): ١٧٧.