«اين (مطلب) باطل است، اين چنين نبوده است كه امّ المؤمنين از رسول خدا (ص) و همه صحابه تخلّف ورزد و نمازش را بر خلاف آنان بخواند؛ چرا كه آنچه صحيح است و از او روايت شده اين است كه: خدا نماز را (به صورت) دو ركعت، دو ركعت واجب نمود و هنگامى كه رسول خدا (ص) به مدينه هجرت كرد، در نماز حاضر (يعنى كسى كه در وطن است) افزوده شد، ولى نماز در سفر ثابت ماند، پس چگونه- با اين وضعيّت- گمان شود كه او بر خلاف نماز پيامبر (ص) و مسلمانان نماز خوانده است، ولى من (ابن قيّم) مى گويم: عايشه بعد از رحلت پيامبر (ص) (نمازش را) تمام خواند. ابن عبّاس و ديگران گويند: همان گونه كه عثمان تأويل كرد، او (هم) تأويل كرد و حال آن كه پيامبر (ص) هميشه نماز را شكسته مى خواند و برخى از راويان حديث، از تركيب دو حديث، يك حديث به دست آورده اند و (اين چنين نوشته اند):

كان يقصر و يتم‌

؛ يعنى خود آن حضرت شكسته و تمام مى خواند».[١]

[١] - زاد المعاد، ابن قيّم: ١/ ١٥٨.