در مكتب اهل بيت
(١)
سخن مجمع
٩ ص
(٢)
مقدمه
١٣ ص
(٣)
حال نگاه بيندازيد و ببينيد
١٧ ص
(٤)
نماز بهتر از خواب است(چگونگى تشريع اذان)
٢١ ص
(٥)
پيشگفتار
٢١ ص
(٦)
روايتهاى اذان در صحاح و مسانيد
٢٢ ص
(٧)
1 - سنن ابن ماجه
٢٢ ص
(٨)
2 - ابوداوود
٢٣ ص
(٩)
3 - مسند احمد
٢٤ ص
(١٠)
4 - سنن دارمى
٢٦ ص
(١١)
5 - مجمع الزوائد
٢٦ ص
(١٢)
6 - سنن ترمذى
٢٨ ص
(١٣)
7 - سنن ابوداوود
٢٩ ص
(١٤)
8 - سنن ابن ماجه
٣٢ ص
(١٥)
9 - سنن ترمذى
٣٣ ص
(١٦)
عدم اعتبار روايات مذكور به نحو اختصار
٣٤ ص
(١٧)
عدم اعتبار رويات مذكور به نحو تفصيل
٣٥ ص
(١٨)
وجه اول بررسى سند روايات مذكور
٣٥ ص
(١٩)
وجه دوم ايرادهاى وارد بر مفاد روايات مذكور
٤١ ص
(٢٠)
اول تنافى با مقام نبوت
٤١ ص
(٢١)
دوم تعارض ذاتى روايات
٤٣ ص
(٢٢)
سوم افراديكه رؤياى اذان را ديدهاند، چهارده نفر بودهاندنه يك نفر
٤٥ ص
(٢٣)
چهارم تعارض بين قول بخارى و ديگران
٤٦ ص
(٢٤)
وجه سوم حكم تثويب در اذان در نظر علماى عامه
٤٧ ص
(٢٥)
وجه چهارم تثويب از جمله اجتهادات خليفه دوم
٥٣ ص
(٢٦)
وجه پنجم آراى فقهاى مدرسه اهلبيت(عليهم السلام) درباره تثويب
٥٥ ص
(٢٧)
وجه ششم چگونگى تشريع اذان ازديدگاه اهلبيت(عليهم السلام)
٦٠ ص
(٢٨)
طرح بحث درچند قسمت
٦٤ ص
(٢٩)
قسمت اول
٦٤ ص
(٣٠)
قسمت دوم
٧٠ ص
(٣١)
قسمت سوم
٧١ ص
(٣٢)
چكيده بحث
٧٥ ص

در مكتب اهل بيت - معاونت امور فرهنگى مجمع جهاني اهل بيت - الصفحة ٧٣ - قسمت سوم

٢- از امام باقر (ع) در مورد حديث معراج آمده است:

«سپس جبرئيل اذان گفت و فقره‌هاى اذان و اقامه را به صورت جفت بيان كرد. و در اذان خود، فقره: حيّ على خيرالعمل‌ را گفت، آنگاه پيامبر (ص) را مقدّم كرد و بقيّه پشت سر آن حضرت (ص) نماز خواندند».[١]

٣- از امام صادق (ع) روايت شده است:

«هنگامى كه رسول خدا (ص) به معراج رفت، وقت نماز فرا رسيد و جبرئيل اذان گفت».[٢]

٤- على بن ابراهيم، از محمّد بن عيسى بن عبيد، از يونس، از ابان بن عثمان، از اسماعيل جعفى روايت كرده است:

«شنيدم كه امام باقر (ع) مى‌فرمايد: اذان و اقامه ٣٥ جمله‌اند، سپس آنها را يكى يكى شمرد كه اذان هجده جمله و اقامه هفده جمله بود».[٣]

اين روايت را مرحوم مجلسى در مرآة العقول توثيق نموده است.[٤]

٥- محمّد بن حسن با اسناد خود، از حسين بن سعيد، از فضاله و حمّاد بن عيسى، از معاوية بن وهب روايت كرده است:


[١] - وسائل الشيعه، حرّ عاملى، باب الاذان و الاقامه، باب ١٩، ح ٢.

[٢] - وسائل الشيعه، باب الاذان و الاقامه، باب ١٩، ح ١٠.

[٣] - وسائل الشيعه: ٥/ ٤١٣، ح ٦٩٦٢، باب كيفيّه الأذان و الاقامه.

[٤] - مرآة العقول: ١٥/ ١٢، ح ٣.