در مكتب اهل بيت - معاونت امور فرهنگى مجمع جهاني اهل بيت - الصفحة ٥٧ - وجه پنجم آراى فقهاى مدرسه اهلبيت(عليهم السلام) درباره تثويب

اذان، يا بعد از آن، يا در اقامه احتياج به دليل دارد و چنين دليلى در شرع مقدّس نيامده و علاوه بر اين، اجماع علماى اماميّه بر عدم آن است ...».[١]

علّامه حلّى مى‌نويسد:

«تثويب كه همان گفتن: الصلاة خير من النوم‌ مى‌باشد، به نظر ما بدعت است .... و تمام آنچه به پيامبر اكرم (ص) نسبت داده شده باطل است؛ زيرا آن حضرت (ص) حق نداشت كه در احكام شرع مقدّس اجتهاد كند بلكه آنها را از طريق وحى دريافت مى‌كرد، نه با استحسان .... پس به نظر ما تثويب در نماز صبح و غير آن، باطل است و اكثر علماى عامّه نيز گفته‌اند كه در غير نماز صبح، تثويب نيست؛ زيرا روايت شده است كه ابن عمر وارد مسجدى شد تا نماز بخواند، در آن جا شنيد كه مردى در اذان، تثويب را مى‌گويد. وى بدون نماز خواندن از آن مسجد خارج شد! از او سؤال شد: چرا خارج شدى؟ پاسخ داد: بدعت اين مرد باعث خروج من شد!

و از حسن بن صالح بن حى، استحباب تثويب در اذان نماز عشا حكايت شده است؛ زيرا در اين هنگام مردم مى‌خوابند و از اين رو، همانند نماز صبح است.

[١] - الخلاف: ١/ ٢٨٧- ٢٨٦، چاپ جامعه مدرّسين- قم.