در مكتب اهل بيت - معاونت امور فرهنگى مجمع جهاني اهل بيت - الصفحة ٥٩ - وجه پنجم آراى فقهاى مدرسه اهلبيت(عليهم السلام) درباره تثويب
«از امام صادق درباره تثويب در اذان و اقامه سؤال كردم، فرمود: آن را نمىشناسيم».
مرحوم مجلسى مىگويد:
«عبارت: آن را نمىشناسيم، به معناى عدم مشروعيّت آن است؛ زيرا اگر مشروع بود، آن را مىشناختيم».
و در المنتهى مىنويسد:
«تثويب در اذان نماز صبح و غير آن مشروع نيست و نظر تمام علماى ما و شافعى همين است. و اكثر علماى عامّه قايل به استحباب آن در اذان نماز صبح شدهاند.
از ابوحنيفه دو روايت در چگونگى آن نقل شده است؛ يكى از روايتها را نقل كرديم و در روايت ديگر مىگويد: تثويب عبارت از اين است كه مؤذّن بين اذان نماز صبح و اقامه آن دو مرتبه حيّ على الصلاة و دو مرتبه حيّ على الفلاح بگويد».[١]
و شيخ محمّد حسن نجفى در جواهر الكلام مىگويد:
«تثويب، چنان كه بين اهل لغت و فقها مشهور شده است، به معناى گفتن فقره: الصلاة خير من النوم مىباشد. اصحاب ما به غير از تعداد نادرى، قايل به عدم مشروعيّت آن شدهاند و ظاهراً فرقى
[١] - مرآة العقول: ١٥/ ٨٣، ح ٦.