در مكتب اهل بيت
(١)
سخن مجمع
٩ ص
(٢)
مقدمه
١٣ ص
(٣)
حال نگاه بيندازيد و ببينيد
١٧ ص
(٤)
نماز بهتر از خواب است(چگونگى تشريع اذان)
٢١ ص
(٥)
پيشگفتار
٢١ ص
(٦)
روايتهاى اذان در صحاح و مسانيد
٢٢ ص
(٧)
1 - سنن ابن ماجه
٢٢ ص
(٨)
2 - ابوداوود
٢٣ ص
(٩)
3 - مسند احمد
٢٤ ص
(١٠)
4 - سنن دارمى
٢٦ ص
(١١)
5 - مجمع الزوائد
٢٦ ص
(١٢)
6 - سنن ترمذى
٢٨ ص
(١٣)
7 - سنن ابوداوود
٢٩ ص
(١٤)
8 - سنن ابن ماجه
٣٢ ص
(١٥)
9 - سنن ترمذى
٣٣ ص
(١٦)
عدم اعتبار روايات مذكور به نحو اختصار
٣٤ ص
(١٧)
عدم اعتبار رويات مذكور به نحو تفصيل
٣٥ ص
(١٨)
وجه اول بررسى سند روايات مذكور
٣٥ ص
(١٩)
وجه دوم ايرادهاى وارد بر مفاد روايات مذكور
٤١ ص
(٢٠)
اول تنافى با مقام نبوت
٤١ ص
(٢١)
دوم تعارض ذاتى روايات
٤٣ ص
(٢٢)
سوم افراديكه رؤياى اذان را ديدهاند، چهارده نفر بودهاندنه يك نفر
٤٥ ص
(٢٣)
چهارم تعارض بين قول بخارى و ديگران
٤٦ ص
(٢٤)
وجه سوم حكم تثويب در اذان در نظر علماى عامه
٤٧ ص
(٢٥)
وجه چهارم تثويب از جمله اجتهادات خليفه دوم
٥٣ ص
(٢٦)
وجه پنجم آراى فقهاى مدرسه اهلبيت(عليهم السلام) درباره تثويب
٥٥ ص
(٢٧)
وجه ششم چگونگى تشريع اذان ازديدگاه اهلبيت(عليهم السلام)
٦٠ ص
(٢٨)
طرح بحث درچند قسمت
٦٤ ص
(٢٩)
قسمت اول
٦٤ ص
(٣٠)
قسمت دوم
٧٠ ص
(٣١)
قسمت سوم
٧١ ص
(٣٢)
چكيده بحث
٧٥ ص

در مكتب اهل بيت - معاونت امور فرهنگى مجمع جهاني اهل بيت - الصفحة ٢٩ - ٧ - سنن ابوداوود

«احمد بن منيع، از ابوحمد زبيري، از ابواسرائيل، از حكم، از عبدالرحمان بن ابي ليلي، از بلال نقل كرده است كه رسول خدا (ص) به من فرمود: لا تَثْوِبَنَّ في شي‌ء مِنَ الصَّلاةِ إلا في صلاة الفجر؛[١]

در هيچ نمازى به جز نماز صبح، جمله: الصلاة خير من النوم‌ را نگو».

٧- سنن ابوداوود:

عباد بن موسى ختلى و زياد بن ابو ايّوب نقل كرده‌اند:

«هشيم، از ابى بشر، از عمير بن انس، از عمويش- كه از انصار بوده- روايت كرده است: پيامبر (ص) در صدد بود كه وسيله‌اى براى جمع كردن مردم جهت اقامه نماز تهيّه كند. پيشنهاد شد كه پرچمى را هنگام دخول وقت نماز، نصب كنند تا مردم آن را ببينند و بيايند، امّا اين مورد پذيرش قرار نگرفت. پيشنهاد شد كه شيپور بزنند، امّا قبول نكرد و فرمود: اين كار يهوديان است. ديگرى پيشنهاد كرد كه ناقوس بزنند، امّا قبول نكرد و فرمود: اين كار نصاراست.

عبدالله بن زيد بن عبد ربّه كه در فكر راهى براى پيشنهاد به رسول خدا (ص) بود، در عالم رؤيا اذان را ديد، پس از طلوع فجر نزد


[١] - سنن ترمذى: ١/ ٣٧٨/ شماره ١٩٨.