در مكتب اهل بيت
(١)
سخن مجمع
٩ ص
(٢)
مقدمه
١٣ ص
(٣)
حال نگاه بيندازيد و ببينيد
١٧ ص
(٤)
نماز بهتر از خواب است(چگونگى تشريع اذان)
٢١ ص
(٥)
پيشگفتار
٢١ ص
(٦)
روايتهاى اذان در صحاح و مسانيد
٢٢ ص
(٧)
1 - سنن ابن ماجه
٢٢ ص
(٨)
2 - ابوداوود
٢٣ ص
(٩)
3 - مسند احمد
٢٤ ص
(١٠)
4 - سنن دارمى
٢٦ ص
(١١)
5 - مجمع الزوائد
٢٦ ص
(١٢)
6 - سنن ترمذى
٢٨ ص
(١٣)
7 - سنن ابوداوود
٢٩ ص
(١٤)
8 - سنن ابن ماجه
٣٢ ص
(١٥)
9 - سنن ترمذى
٣٣ ص
(١٦)
عدم اعتبار روايات مذكور به نحو اختصار
٣٤ ص
(١٧)
عدم اعتبار رويات مذكور به نحو تفصيل
٣٥ ص
(١٨)
وجه اول بررسى سند روايات مذكور
٣٥ ص
(١٩)
وجه دوم ايرادهاى وارد بر مفاد روايات مذكور
٤١ ص
(٢٠)
اول تنافى با مقام نبوت
٤١ ص
(٢١)
دوم تعارض ذاتى روايات
٤٣ ص
(٢٢)
سوم افراديكه رؤياى اذان را ديدهاند، چهارده نفر بودهاندنه يك نفر
٤٥ ص
(٢٣)
چهارم تعارض بين قول بخارى و ديگران
٤٦ ص
(٢٤)
وجه سوم حكم تثويب در اذان در نظر علماى عامه
٤٧ ص
(٢٥)
وجه چهارم تثويب از جمله اجتهادات خليفه دوم
٥٣ ص
(٢٦)
وجه پنجم آراى فقهاى مدرسه اهلبيت(عليهم السلام) درباره تثويب
٥٥ ص
(٢٧)
وجه ششم چگونگى تشريع اذان ازديدگاه اهلبيت(عليهم السلام)
٦٠ ص
(٢٨)
طرح بحث درچند قسمت
٦٤ ص
(٢٩)
قسمت اول
٦٤ ص
(٣٠)
قسمت دوم
٧٠ ص
(٣١)
قسمت سوم
٧١ ص
(٣٢)
چكيده بحث
٧٥ ص

در مكتب اهل بيت - معاونت امور فرهنگى مجمع جهاني اهل بيت - الصفحة ٥١ - وجه سوم حكم تثويب در اذان در نظر علماى عامه

دوّم: قول جديدى است كه تثويب را مكروه مى‌داند و دارمى اين طريق را صحيح‌تر دانسته و بدان استناد كرده است. و امام الحرمين ادّعا كرده است: اين قول مشهورتر است و لكن اختيار ما آن است كه تثويب جزء سنّت است و اگر ترك شود، اذان صحيح است، امّا از فضيلت آن كم مى‌شود و اصحاب به همين، قطع پيدا كرده‌اند.[١]

امير يمنى صنعانى (متوفّاى ١١٨٢) در كتاب سبل السلام مى‌نويسد:

«به نظر من، فقره: الصلاة خير من النوم‌ جزء اذان مشروع نيست كه براى فراخواندن به نماز و اعلام دخول وقت نماز گفته مى‌شود بلكه از فقره هايى است كه براى بيدار كردن افراد از خواب، به اذان اضافه شده است و اين فقره همانند تسبيحهايى است كه امروزه به جاى اذان اوّل گفته مى شود. پس از فهم اين مطلب، روشن مى‌شود كه آنچه فقها بر سر آن مجادله مى‌كنند كه آيا تثويب جزء اذان است يا خير؟ و آيا بدعت است يا خير؟ مسأله بسيار ساده‌اى است. و منظور از اين فقره آن است كه بيدار شدن براى نماز، بهتر از خوابيدن است؛ يعنى راحتى و آسايشى كه در سايه نماز در آينده به دست مى‌آيد، بهتر از خواب راحت سپيده‌دم است. ما در اين‌


[١] - المجموع، نووى: ٣/ ٩٢.