در مكتب اهل بيت - معاونت امور فرهنگى مجمع جهاني اهل بيت - الصفحة ٥٢ - وجه سوم حكم تثويب در اذان در نظر علماى عامه
موضوع، رساله مختصر و مفيدى را نگاشته و بحثهاى جالبى را در آن مطرح كردهايم».[١]
نووى در شرح صحيح مسلم مىنويسد:
«بدانيد كه پاسخ دادن به صداى مؤذّن مستحب است و پاسخ دادن به دعوت وى، با تكرار فقراتى كه او ذكر مىكند، مىباشد. اين استحباب براى هر كسى است كه اذكار اذان را مىشنود، اعمّ از اين كه با طهارت باشد يا نباشد، مگر اين كه از تكرار فقرات اذان، معذور باشد، مثل كسى كه مشغول قضاى حاجت، يا جماع با حلال خود مىباشد. از جمله افراد معذور كسى است كه در نماز واجب، يا نافله باشد. اگر چنين شخصى، صداى دعوت مؤذّن را بشنود، فقرات اذان را تكرار نمىكند و پس از سلام دادن نماز، اين فقرات را مىگويد. امّا سؤال اين است كه: اگر در حال نماز، فقرات اذان را تكرار كند، تكليف چيست؟ شافعى در اين زمينه دو قول دارد كه قول اظهر وى اين است كه: اين كار كراهت دارد؛ زيرا به مثابه اعراض از نماز مىباشد، ولى اگر جمله هاى اذان را بگويد، نماز را باطل نمىكند؛ چون به منزله اذكار است و ذكر نماز را باطل نمىكند. و اگر نمازگزار فقرههاى حيّ على الصلاة و الصلاة خير
[١] - سبل السلام: ١/ ١٦٧، چاپ دار احياء التراث العربى- بيروت.