در مكتب اهل بيت - معاونت امور فرهنگى مجمع جهاني اهل بيت - الصفحة ٥٠ - وجه سوم حكم تثويب در اذان در نظر علماى عامه
هنگامى كه على (ع) آن را شنيد، فرمود: «چيزى به اذان اضافه نكنيد».
او پس از آن كه حديث ابومحذوره و بلال را نقل كرده گفته است:
«ما مىگوييم كه اگر تثويب جزء اذان بود، على (ع)، عبدالله بن عمر و طاووس آن را انكار نمىكردند. با اين حال، آن را به عنوان يك شعار قبول مىكنيم، نه به عنوان يك امر شرعى، تا بين اقوال مختلف جمع كرده باشيم».[١]
نووى مىنويسد:
«تثويب در نماز صبح از دو طريق وارد شده است؛ يكى: قول صحيحى كه مصنف و جمهور بدان قطع پيدا كرده و گفتهاند كه بنابر روايت ابومحذوره از سنّت است. در طريق دوّم، دو قول وجود دارد:
اوّل: شرعى بودن آن و اين قول قديمى است كه قاضى ابوطيّب و صاحب الشامل از نصّ شافعى در بويطى نقل كردهاند و در قديم و جديد مطرح بوده و صاحب تتمّه آن را از شافعى در تمام كتابهايش نقل كرده است.
[١] - نيل الاوطارل، شوكانى: ٢/ ٢٨، چاپ دارالكتب العلميّه- بيروت.