در مكتب اهل بيت - معاونت امور فرهنگى مجمع جهاني اهل بيت - الصفحة ٦٠ - وجه ششم چگونگى تشريع اذان ازديدگاه اهلبيت(عليهم السلام)

بين كراهت، يا حرمت تثويب به اين معنا نيست، چه اين كه آن را بعد از حيّ على الفلاح‌ بگوييم؛ چنان كه عامّه مى‌گويند و چه اين كه بعد از حيّ على خيرالعمل‌ بگوييم، البتّه ممكن است قايل به جواز آن شد، اگر بين تكبيرهاى اذان باشد و به قصد تشريع گفته نشود».[١]

وجه ششم: چگونگى تشريع اذان ازديدگاه اهل‌بيت (عليهم السّلام)

وقتى به روايات اهل بيت (عليهم السّلام) در مورد چگونگى تشريع اذان نگاه مى‌كنيم، به محذورى كه ذكر شد؛ يعنى منافات با مقام نبوّت برخورد نمى‌كنيم.

در اين قسمت به چند روايت اشاره مى‌شود:

١- در وسائل الشيعه با اسناد خود، از محمّد بن على بن محبوب، از على بن سنى، از ابن ابى‌عمير، از ابن اذينه، از زراه و فضيل بن يسار، از امام باقر (ع) روايت كرده است:

«وقتى رسول خدا (ص) به معراج برده شد و به بيت المعمور رسيد، وقت نماز شد. جبرئيل اذان و اقامه گفت و آن حضرت جلو ايستاد و ملائكه و پيامبران در پشت سر آن حضرت، صف كشيدند. از او پرسيديم: چگونه اذان گفت: پاسخ داد:

[١] - معجم فقه الجواهر: ١/ ٢٠٧.