در مكتب اهل بيت
(١)
سخن مجمع
٩ ص
(٢)
مقدمه
١٣ ص
(٣)
حال نگاه بيندازيد و ببينيد
١٧ ص
(٤)
نماز بهتر از خواب است(چگونگى تشريع اذان)
٢١ ص
(٥)
پيشگفتار
٢١ ص
(٦)
روايتهاى اذان در صحاح و مسانيد
٢٢ ص
(٧)
1 - سنن ابن ماجه
٢٢ ص
(٨)
2 - ابوداوود
٢٣ ص
(٩)
3 - مسند احمد
٢٤ ص
(١٠)
4 - سنن دارمى
٢٦ ص
(١١)
5 - مجمع الزوائد
٢٦ ص
(١٢)
6 - سنن ترمذى
٢٨ ص
(١٣)
7 - سنن ابوداوود
٢٩ ص
(١٤)
8 - سنن ابن ماجه
٣٢ ص
(١٥)
9 - سنن ترمذى
٣٣ ص
(١٦)
عدم اعتبار روايات مذكور به نحو اختصار
٣٤ ص
(١٧)
عدم اعتبار رويات مذكور به نحو تفصيل
٣٥ ص
(١٨)
وجه اول بررسى سند روايات مذكور
٣٥ ص
(١٩)
وجه دوم ايرادهاى وارد بر مفاد روايات مذكور
٤١ ص
(٢٠)
اول تنافى با مقام نبوت
٤١ ص
(٢١)
دوم تعارض ذاتى روايات
٤٣ ص
(٢٢)
سوم افراديكه رؤياى اذان را ديدهاند، چهارده نفر بودهاندنه يك نفر
٤٥ ص
(٢٣)
چهارم تعارض بين قول بخارى و ديگران
٤٦ ص
(٢٤)
وجه سوم حكم تثويب در اذان در نظر علماى عامه
٤٧ ص
(٢٥)
وجه چهارم تثويب از جمله اجتهادات خليفه دوم
٥٣ ص
(٢٦)
وجه پنجم آراى فقهاى مدرسه اهلبيت(عليهم السلام) درباره تثويب
٥٥ ص
(٢٧)
وجه ششم چگونگى تشريع اذان ازديدگاه اهلبيت(عليهم السلام)
٦٠ ص
(٢٨)
طرح بحث درچند قسمت
٦٤ ص
(٢٩)
قسمت اول
٦٤ ص
(٣٠)
قسمت دوم
٧٠ ص
(٣١)
قسمت سوم
٧١ ص
(٣٢)
چكيده بحث
٧٥ ص

در مكتب اهل بيت - معاونت امور فرهنگى مجمع جهاني اهل بيت - الصفحة ٤٨ - وجه سوم حكم تثويب در اذان در نظر علماى عامه

دستور به تثويب داده باشد؛ از اين رو، اضافه كردن چيزى به اذان، يا پس از آن را نمى‌پسندم».[١]

صاحب كتاب بداية المجتهد مى‌نويسد:

«در اين كه مؤذّن در نماز صبح فقره: الصلاة خيرٌ من النوم‌ را بگويد يا نه، اختلاف شده است؛ جمهور علما گفته‌اند كه: اين فقره گفته شود و عدّه‌اى قايل به عدم آن شده‌اند و استدلال كرده‌اند كه در سنّت وجود نداشته است. شافعى از جمله اين افراد است. و علّت اختلاف اين است كه نمى‌دانند آيا در زمان پيامبر (ص) اين فقره در اذان بوده است، يا در زمان عمر ايجاد شده است».

قرطبى در تفسيرش مى‌نويسد:

«در تثويب براى نماز صبح كه همان گفتن فقره: الصلاة خير من النوم‌ است، اختلاف پيدا كرده‌اند و شافعى در عراق، رأى به گفتن اين جمله داده در حالى كه در مصر گفته: اين جمله به اذان اضافه نمى شود».[٢]

حسن بن حسن مى گويد:

«در نماز عشا، الصلاة خير من النوم‌ گفته مى شود، امّا رأى من چنين نيست؛ زيرا اين اضافه از رسول الله (ص) نقل نشده است».[٣]


[١] - الام: ١/ ١٠٤، چاپ دارالفكر- بيروت، ١٤٠٣ ه-. ق.

[٢] - تفسير قرطبى: ٦/ ٢٢٨، چاپ دار احياء التراث العربى، ١٤٠٥ ه-. ق.

[٣] - المحلّى: ٣/ ١٦١، چاپ دارالجيل- بيروت.