در مكتب اهل بيت
(١)
سخن مجمع
٩ ص
(٢)
مقدمه
١٣ ص
(٣)
حال نگاه بيندازيد و ببينيد
١٧ ص
(٤)
نماز بهتر از خواب است(چگونگى تشريع اذان)
٢١ ص
(٥)
پيشگفتار
٢١ ص
(٦)
روايتهاى اذان در صحاح و مسانيد
٢٢ ص
(٧)
1 - سنن ابن ماجه
٢٢ ص
(٨)
2 - ابوداوود
٢٣ ص
(٩)
3 - مسند احمد
٢٤ ص
(١٠)
4 - سنن دارمى
٢٦ ص
(١١)
5 - مجمع الزوائد
٢٦ ص
(١٢)
6 - سنن ترمذى
٢٨ ص
(١٣)
7 - سنن ابوداوود
٢٩ ص
(١٤)
8 - سنن ابن ماجه
٣٢ ص
(١٥)
9 - سنن ترمذى
٣٣ ص
(١٦)
عدم اعتبار روايات مذكور به نحو اختصار
٣٤ ص
(١٧)
عدم اعتبار رويات مذكور به نحو تفصيل
٣٥ ص
(١٨)
وجه اول بررسى سند روايات مذكور
٣٥ ص
(١٩)
وجه دوم ايرادهاى وارد بر مفاد روايات مذكور
٤١ ص
(٢٠)
اول تنافى با مقام نبوت
٤١ ص
(٢١)
دوم تعارض ذاتى روايات
٤٣ ص
(٢٢)
سوم افراديكه رؤياى اذان را ديدهاند، چهارده نفر بودهاندنه يك نفر
٤٥ ص
(٢٣)
چهارم تعارض بين قول بخارى و ديگران
٤٦ ص
(٢٤)
وجه سوم حكم تثويب در اذان در نظر علماى عامه
٤٧ ص
(٢٥)
وجه چهارم تثويب از جمله اجتهادات خليفه دوم
٥٣ ص
(٢٦)
وجه پنجم آراى فقهاى مدرسه اهلبيت(عليهم السلام) درباره تثويب
٥٥ ص
(٢٧)
وجه ششم چگونگى تشريع اذان ازديدگاه اهلبيت(عليهم السلام)
٦٠ ص
(٢٨)
طرح بحث درچند قسمت
٦٤ ص
(٢٩)
قسمت اول
٦٤ ص
(٣٠)
قسمت دوم
٧٠ ص
(٣١)
قسمت سوم
٧١ ص
(٣٢)
چكيده بحث
٧٥ ص

در مكتب اهل بيت - معاونت امور فرهنگى مجمع جهاني اهل بيت - الصفحة ٣٨ - وجه اول بررسى سند روايات مذكور

١٠- ترمذى در بابى كه درباره ابى محذوره صحبت كرده گفته است:

«ابوعيسى نقل كرده كه حديث بلال شناخته نشده است، مگر از طريق حديث ابو اسرائيل ملايى كه وى اين حديث را از حكم بن عتيبه نشنيده است بلكه از حسن بن عماره از حكم بن عتيبه روايت كرده است. و اسم ابواسرائيل، اسماعيل بن ابى اسحاق مى‌باشد و او در نظر اهل حديث، قوى نيست».[١]

١١- اين روايت ضعيف است؛ زيرا به فرد يا افراد مجهول ختم مى‌شود، در آن جا كه مى‌گويد:

«از عمو، يا عموهاى او كه از انصار بودند».

و ابوعمير بن انس از ايشان روايت مى‌كند و ابن حجر در باره او مى‌گويد:

«وى از اعمام خود كه از انصار و اصحاب پيامبر اكرم (ص) بودند، در مورد اذان ورؤيت هلال روايت كرده است».

و ابن سعد گفته است:

«او ثقه و قليل الحديث بوده است».

و ابن عبدالبرّ گفته است:

«او مجهول است و به احاديث وى احتجاج نمى‌شود».[٢]


[١] - سنن ترمذى: ١/ ٣٧٩، شماره ١٩٨.

[٢] - تهذيب التهذيب، ابن حجر: ١٢/ ١٨٨، شماره ٨٦٧.