الله اكبر، الله اكبر، اشهد ان لا اله الا الله، اشهد ان لا اله الا الله، اشهد أنّ محمّداً رسول الله، اشهد أنّ محمّد رسول الله، حيّ على الصلاة، حيّ على الصلاة، حيّ على الفلاح، حيّ على الفلاح، حيّ على خير العمل، حيّ على خير العمل، الله‌اكبر، الله اكبر، لا اله الا الله، لا اله الا اللّه‌

. و اقامه را هم مثل اذان گفت، مگر اينكه بعد از

حيّ على خيرالعمل‌

و قبل از

الله اكبر، قد قامت الصلاة، قد قامت الصلاة

را گفت و رسول خدا (ص) به بلال دستور داد كه به همين صورت اذان و اقامه بگويد و بلال به همين صورت اذان مى‌گفت تا رسول اللّه (ص) از دنيا رفتند».[١]

٢- از محمّد بن على بن حسين با سند خودش، از حفص بن بخترى، از امام صادق (ع) روايت شده است:

«هنگامى كه رسول خدا (ص) به معراج رفت و وقت نماز فرارسيد، جبرئيل اذان گفت. هنگامى كه گفت:

الله‌اكبر، الله اكبر،

ملائكه گفتند:

الله اكبر، الله اكبر

، هنگامى كه گفت:

اشهد ان لا اله الا اللّه،

ملائكه گفتند: شريكان خدا را كنار گذاشت. هنگامى كه گفت:

اشهد انّ محمّداً رسول الله‌

، ملائكه گفتند: پيامبرى برانگيخته شده است. هنگامى كه گفت:

حيّ على الصلاة

، ملائكه گفتند: مردم را به‌

[١] - وسائل الشيعه: ٥/ ١٤٦، ح ٦٩٦٩؛ تهذيب: ٢/ ٦٠، ح ٢١٠؛ استبصار: ١/ ٣٥٠، ح ١١٤؛ كافى: ٢/ ٣٠٢، ح ٢، باب الاذان و الاقامه.