در مكتب اهل بيت - معاونت امور فرهنگى مجمع جهاني اهل بيت - الصفحة ٤٣ - دوم تعارض ذاتى روايات
آيا نشانه ضعف و سستى دين نيست كه رؤيا و خوابِ افراد عادى، منبعى براى صدور احكامى همانند اذان و اقامه باشد كه بسيار با اهمّيّت هستند؟!
اين امر، ما را وا مىدارد تا بگوييم: آنانى كه رؤيا و خواب را منبع تشريع احكام مىدانند، امرى دروغ را به رسول خدا (ص) نسبت دادهاند و به احتمال زياد، عموهاى عبدالله بن زيد، اين رؤيا را شايع كردهاند تا فضيلتى براى خويشاوندان و قبايلشان باشد؛ چنان كه راويان برخى روايتها پسر عموهايش هستند و اگر كسى به آنان اعتماد كند، نشانه خوشباورى و سادگى است.
دوّم: تعارض ذاتى روايات
اگر اين روايات را بررسى كنيم، مىفهميم كه از جهات متعدّدى متعارض هستند:
١- مقتضاى روايت ابى داوود اين است كه: عمر بن خطّاب، رؤياى اذان را بيست روز قبل از عبدالله بن زيد ديده است، امّا ظاهر روايت دوازدهم آن است كه عمر، رؤيا را در همان شبى ديد كه عبدالله بن زيد ديده بود.
٢- رؤياى عبدالله بن زيد، مبدأ تشريع اذان بوده است، نه عمربن خطّاب؛ براى اين كه عمر، بعد از آن كه اذان را شنيد، پيش رسول