در مكتب اهل بيت
(١)
سخن مجمع
٩ ص
(٢)
مقدمه
١٣ ص
(٣)
حال نگاه بيندازيد و ببينيد
١٧ ص
(٤)
نماز بهتر از خواب است(چگونگى تشريع اذان)
٢١ ص
(٥)
پيشگفتار
٢١ ص
(٦)
روايتهاى اذان در صحاح و مسانيد
٢٢ ص
(٧)
1 - سنن ابن ماجه
٢٢ ص
(٨)
2 - ابوداوود
٢٣ ص
(٩)
3 - مسند احمد
٢٤ ص
(١٠)
4 - سنن دارمى
٢٦ ص
(١١)
5 - مجمع الزوائد
٢٦ ص
(١٢)
6 - سنن ترمذى
٢٨ ص
(١٣)
7 - سنن ابوداوود
٢٩ ص
(١٤)
8 - سنن ابن ماجه
٣٢ ص
(١٥)
9 - سنن ترمذى
٣٣ ص
(١٦)
عدم اعتبار روايات مذكور به نحو اختصار
٣٤ ص
(١٧)
عدم اعتبار رويات مذكور به نحو تفصيل
٣٥ ص
(١٨)
وجه اول بررسى سند روايات مذكور
٣٥ ص
(١٩)
وجه دوم ايرادهاى وارد بر مفاد روايات مذكور
٤١ ص
(٢٠)
اول تنافى با مقام نبوت
٤١ ص
(٢١)
دوم تعارض ذاتى روايات
٤٣ ص
(٢٢)
سوم افراديكه رؤياى اذان را ديدهاند، چهارده نفر بودهاندنه يك نفر
٤٥ ص
(٢٣)
چهارم تعارض بين قول بخارى و ديگران
٤٦ ص
(٢٤)
وجه سوم حكم تثويب در اذان در نظر علماى عامه
٤٧ ص
(٢٥)
وجه چهارم تثويب از جمله اجتهادات خليفه دوم
٥٣ ص
(٢٦)
وجه پنجم آراى فقهاى مدرسه اهلبيت(عليهم السلام) درباره تثويب
٥٥ ص
(٢٧)
وجه ششم چگونگى تشريع اذان ازديدگاه اهلبيت(عليهم السلام)
٦٠ ص
(٢٨)
طرح بحث درچند قسمت
٦٤ ص
(٢٩)
قسمت اول
٦٤ ص
(٣٠)
قسمت دوم
٧٠ ص
(٣١)
قسمت سوم
٧١ ص
(٣٢)
چكيده بحث
٧٥ ص

در مكتب اهل بيت - معاونت امور فرهنگى مجمع جهاني اهل بيت - الصفحة ٣٥ - وجه اول بررسى سند روايات مذكور

[عدم اعتبار رويات مذكور به نحو تفصيل‌]

وجه اوّل: بررسى سند روايات مذكور

همان طور كه روايات چهارده‌گانه را به ترتيب نقل كرديم، در اين جا به ترتيب، به بررسى سند اين احاديث به ترتيب مى‌پردازيم:

١- درباره محمّد بن خالد بن عبدالله واسطى، جمال‌الدين مزّى گفته است:

«ابن معين گفته كه او قابل اعتنا نيست و به تبع پدرش، روايات او را انكار كرده است. و ابوحاتم گفته است: از يحيى بن معين درباره محمّد بن خالد سؤال كردم، گفت: او مردى بد و دروغگوست و مطالب نامناسبى را از او ذكر كرد. و ابوعثمان سعيد بن عمر و بردعى گفته است: از ابو زرعه درباره محمّد بن خالد سؤال كردم كه گفت: او مرد بدى است. و ابن حبّان در كتاب الثقات آورده است: او خطا مى‌كند و با ديگران مخالفت مى ورزد».[١]

و شوكانى بعد از نقل همين روايت گفته است:

«سند حديث، بسيار ضعيف است».[٢]

٢- ذهبى گفته است:

«روايت محمّد بن عبدالملك بن ابى محذوره از پدرش در مورد اذان، حجّت نيست».[٣]


[١] - تهذيب الكمال، جمال الدين مزّى: ١٦/ ٥١٥، شماره ٣٧٥٥.

[٢] - تهذيب الكمال: ٢٥/ ١٣٩، شماره ٥١٧٨.

[٣] - ميزان الاعتدال، ذهبى: ٣/ ٦٣١، شماره ٧٨٨٨.