پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ١٠٨ - بخش نخست بعثت خجسته و آثار خارق العادهاش

رفتار آن حضرت بيان شده، مقايسه نماييم.

امام هادى عليه السّلام فرمود:

«زمانى كه رسول خدا صلّى اللّه عليه و اله و سلم دست از تجارت و بازرگانى شام برداشت و اموالى را كه خداوند از سود آن تجارت، نصيب وى گردانده بود، در راه خدا انفاق كرد. بامداد هرروز از كوهى كه غار حرا در آن قرار داشت، بالا مى‌رفت و از بلنداى آن، آثار رحمت الهى و انواع رحمت‌ها و حكمت‌هاى شگفت‌آور آن را مى‌ديد و به كرانه‌هاى آسمان و اطراف زمين و درياها و صحراها و بيابان‌ها مى‌نگريست و از آن نشانه‌ها پند مى‌آموخت و با يادآورى آن آثار، خدا را آن‌گونه كه شايسته بود، مى‌پرستيد.

چهل ساله كه شد، خداى عزّ و جل به قلب او نگريست و آن را بهترين، ارزشمندترين، تسليم‌ترين، خاشع‌ترين و خاضع‌ترين قلب‌ها يافت، به درهاى آسمان اجازه گشوده‌شدن داد، درها باز شد و پيامبر به آن‌ها مى‌نگريست. به فرشتگان رخصت فرود داد و حضرت نظاره‌گر آن‌ها بود، و فرمان داد تا رحمت از ساق عرش بر سر مبارك محمد صلّى اللّه عليه و اله و سلم نازل شود و او را بپوشاند. جبرئيل روح الأمين، طاووس فرشتگان در هاله‌اى از نور فرود آمد و بازوى پيامبر را گرفت و تكان داد و عرضه داشت: اى محمد! بخوان. فرمود: چه بخوانم؟

عرض كرد: اى محمد! بخوان به نام پروردگارت كه آفريد* انسان را از خون بسته خلق نمود* بخوان و پروردگارت كريم‌ترين كريمان است* خدايى كه به بشر دانش نوشتن به قلم را آموخت و به انسان آن‌چه را نمى‌دانست ياد داد.[١]

[١] . اقْرَأْ بِاسْمِ رَبِّكَ الَّذِي خَلَقَ* خَلَقَ الْإِنْسانَ مِنْ عَلَقٍ* اقْرَأْ وَ رَبُّكَ الْأَكْرَمُ* الَّذِي عَلَّمَ بِالْقَلَمِ* عَلَّمَ الْإِنْسانَ ما لَمْ يَعْلَمْ؛ علق/ ٥- ١.