امام سجاد در شش گفتار - درى نجف آبادى، قربانعلى - الصفحة ١١٠ - تحول در نظام سلامت و بهداشت در سبك زندگى

استرس و روان پريشى را از بين ببرد و شر نفس را از دل وجان انسان ها بزدايد و چراغ فطرت را روشن كند و نور حقيقت را بر جان آدميان بدهد. اين تعبير بسيار لطيف خود نشانه ابعاد نورانى و لذائذ معنوى و عاشقانه است.

) وَ أَوْجِدْنِي حَلَاوَةَ الْعَافِيَةِ، وَ أَذِقْنِي بَرْدَ السَّلَامَةِ، وَ اجْعَلْ مَخْرَجِي عَنْ عِلَّتِي إِلَى عَفْوِك (.[١]

خدايا در عمق جان من شيرينى عافيت را به وجود آور و گوارائى آن را در اعماق جانم بر من بچشان. خداوندا راه نجات از بيمارى ها و آلودگى ها و وابستگى هاى مرا به سوى عفو خودت قرار بده تا از تمامى وابستگي‌ها و غفلت‌ها راهى به سوى عفو تو بيابم و نورى از ظلمات به سوى ولايت مطلقه و مشيت ذاتى تو دريافت نمايم و به عافيت برسم.

تبيين اين عناوين مقدس در فرهنگ دينى داراى هر دو بعد نظرى و كاربردى است و امام (ع) راه هاى كاربردى و خروج از مهالك و عافيت در سايه ياد خداوند و نور حقيقت را به ما آموخته است.

اين زواياى نورانى و روشن‌گر و هدايت آموز نياز به كارهاى عظيم كارشناسى و معالجات عميق روحى و درمان آلودگى ها و بيمارى هاى جانكاه و حركت به سمت دار سلامت و محل اقامت اولياء الله دارد.

) قَدْ أَحْيَا عَقْلَهُ وَ أَمَاتَ نَفْسَهُ حَتّى دَقّ جَلِيلُهُ وَ لَطُفَ غَلِيظُهُ وَ بَرَقَ لَهُ لَامِعٌ كَثِيرُ الْبَرْقِ فَأَبَانَ لَهُ الطّرِيقَ وَ سَلَكَ بِهِ السّبِيلَ وَ تَدَافَعَتْهُ الْأَبْوَابُ إِلَى بَابِ السّلَامَةِ وَ دَارِ الْإِقَامَةِ وَ ثَبَتَتْ رِجْلَاهُ بِطُمَأْنِينَةِ بَدَنِهِ فِي قَرَارِ الْأَمْنِ وَ الرّاحَةِ بِمَا اسْتَعْمَلَ قَلْبَهُ وَ أَرْضَى رَبّهُ (.[٢]

[١] . همان، ص ٧٦.

[٢] . محمد بن حسين شريف الرضى، نهج البلاغه، ص ٣٣٧.