امام سجاد در شش گفتار - درى نجف آبادى، قربانعلى - الصفحة ٤٠ - اقدامات امامان(ع) در جهت مبارزه با غلو و افراط
عالمان وارثان پيامبران هستند. پس دقت كنيد تا علمتان را از چه كسى دريافت مى كنيد. همانا در ميان ما خاندان اهل بيت (ع) در هر عصرى جانشينان عادلى هستند كه از چهره ى دين پاسدارى مى كنند و با تحريف غاليان و نسبتهاى نارواى مدعيان و باطل گرايان و تأويل و تفسيرهاى غلط جاهلان و نابخردان از چهره ى دين مى زدايند و اجازه غلو، تحريف و نسبتهاى ناروا و دروغ بستن به دين را نمى دهند.
با بررسى دقيق تاريخ اسلام به نظر مى رسد زمينه هاى افكار غلو آميز از اواخر قرن اول هجرى در مناطقى از عراق و مدائن به وجود آمده و چه بسا مسائل مربوط به مختار بن ابوعبيده ثقفى و فرقه كيسانيه و مبانى فكرى و اعتقادى اين نوع از افكار و انديشه ها نيز در اين رابطه بى تاثير نبوده است. اگر اين حدس صحيح باشد، مسئله به دهه ٧٠- ٨٠ ه-. ق مربوط مى شود و آنچه طبرى و ديگران در تاريخ خود تحت عنوان تاسيس تشيع توسط عبدالله بن سبا ساخته و بافته اند و از ادعاهاى مجهول و مورخان تاريخ ساز نقل كرده اند.
ابن ابى الحديد نيز آن مسائل بى اساس و ساختگى را در شرح نهج البلاغه خود بدون كم و كاست نقل كرده و مانند وحى منزل قبول نموده، همه ساختگى و غير واقعى باشد.
با توجه به مطلب و توضيح ياد شده، اكنون به راز موضع گيرى امام سجاد (ع) در اين رابطه و برخورد با افراط و تفريط پى مى بريم. امام سجاد (ع) با توجه به رگه هايى از انحراف و نفوذ عقايد غاليان در عقايد پيروان اهل بيت (ع) چنين موضعگيرى مى فرمايد.
البته چه بسا فشارهاى بنى اميه نسبت به پيروان اهل بيت (ع) و سختگيريهاى طاقت فرساى آنها در رابطه با ياران فداكار اميرالمومنين (ع) و دشمنى و عناد با اميرالمومنين على (ع) موجب شده تا شيعيان در حمايت از اهل بيت و به ويژه