امام سجاد در شش گفتار - درى نجف آبادى، قربانعلى - الصفحة ٤٧ - اقدامات امامان(ع) در جهت مبارزه با غلو و افراط

«ما كانَ لِبَشَرٍ أَنْ يُؤْتِيَهُ اللَّهُ الْكِتابَ وَ الْحُكْمَ وَ النُّبُوَّةَ ثُمَّ يَقُولَ لِلنَّاسِ كُونُوا عِباداً لِي مِنْ دُونِ اللَّهِ وَ لكِنْ كُونُوا رَبَّانِيِّينَ بِما كُنْتُمْ تُعَلِّمُونَ الْكِتابَ وَ بِما كُنْتُمْ تَدْرُسُونَ».[١]

هرگز به بشرى كه خداوند به او كتاب و حكم و نبوت داده، چنين اجازه اى داده نشده كه به مردم بگويد بندگان من باشيد، وليكن به مردم مى گويند انسانهاى فرهيخته و علماى ربانى باشيد به اعتبار اينكه كتاب خدا را آموزش و تعليم مى دهيد و به اعتبار اينكه كتاب خدا را فراگرفته ايد.

علاقه‌مندان به مطالعه بيشتر در اين زمينه مى توانند به آيات قرآن كريم از جمله آيات ١٧١ سوره ى نساء، ٧٢ و ٧٣ سوره ى مائده، ١٦ سوره رعد، ٤٠ سوره ى روم و جلد ٢٥ بحار باب نهم و دهم، صفحات ٢٦١ تا ٣٥٠ مراجعه نمايند.

در اين رابطه سيره ى عملى اهل بيت (ع) و شاگردان و تربيت يافتگان ايشان نيز خود بهترين چراغ راهنما و نشانه ى عبوديت و بندگى و رضا و تسليم و دورى از غلّو و غرور و انانيت و علو و برترى جوئى و مانند آن است.

زندگى و سيره ى عملى و رفتارى و گفتارى امام سجاد (ع) و فرزندان برومند آن حضرت از جمله حضرت امام محمدباقر (ع) و حضرت زيد شهيد (رضوان الله تعالى) و نيز شاگردان و تربيت يافتگان دانشگاه امام سجاد (ع) و ابعاد گسترده ى دعاها و مناجاتها و نماز و روزه ها و تعاليم انسان ساز آن حضرت خود بهترين دليل و شاهد بر ابعاد گسترده ى بندگى و پرهيز از غلّو و نسبت‌هاى ناروا به ساحت مقدس آن بزرگواران است.

در حديثى از امام سجاد (ع) آمده است كه حضرت فرمودند:

[١] . آل عمران: ٧٩.