امام سجاد در شش گفتار - درى نجف آبادى، قربانعلى - الصفحة ٤٥ - اقدامات امامان(ع) در جهت مبارزه با غلو و افراط

يا مي‌فرمودند:

«لَا تَتَجَاوَزُوا بِنَا الْعُبُودِيَّةَ ثُمَّ قُولُوا مَا شِئْتُمْ وَ لَنْ تَبْلُغُوا».[١]

ما را از عبوديت و بندگى خداوند بالاتر ندانيد و در تعريف ما از حدود عبوديت تجاوز نكنيد.

و يا فرمود:

«إِيَّاكُمْ وَ الْغُلُوَّ فِينَا قُولُوا إِنَّا عِبَادٌ مَرْبُوبُونَ وَ قُولُوا فِي فَضْلِنَا مَا شِئْتُم»[٢].

از غلو درباره ما برحذر باشيد. بگوئيد ما بندگان تربيت يافته پروردگاريم و آنگاه در فضائل ما هر آنچه خواستيد، بگوئيد.

در حديث شريفى امام باقر (ع) فرمودند:

«لعَنَ اللهُ بُنانَ الْبَيَان وَ إنّ بُنَاناً لعنَهُ اللهُ كَانَ يَكْذِبُ عَلي أبي أشْهَدُ كانَ أبي عَليّ بْنُ الْحسَيْن (ع) عَبْداً صَالِحا»[٣].

خداوند بنان (اسم شخص منحرفى بوده است) را لعنت كند. بنان كه نعمت خدا بر او باد بر پدرم على بن الحسين (ع) دروغ مى بست. من شهادت مى دهم كه پدرم على بن الحسين (ع) بنده ى صالح پروردگار بود.

در حديث شريفى آمده است‌كه امام رضا (ع) در خراسان در ميان گروهى از بنى هاشم به اسحاق بن عباس بن موسى فرمودند: اى اسحاق! به من خبر رسيده كه شما مى گوئيد «أَنّ النّاسَ عَبِيدٌ لَنَا» مردم بنده ى ما هستند؟! نه هرگز قسم به قرابت من از رسول خدا (ص) من هرگز چنين چيزى نگفته ام و از احدى از پدرانم‌

[١] . محمد باقر مجلسى، پيشين، ج ٢٥، ص ٢٧٤.

[٢] . حسن بن على بن شعبه حرانى، تحف العقول، ص ١٠٤.

[٣] . محمد باقر مجلسى، پيشين، ج ٢٥، ص ٢٧٠.