امام سجاد در شش گفتار - درى نجف آبادى، قربانعلى - الصفحة ٤٣ - اقدامات امامان(ع) در جهت مبارزه با غلو و افراط

همانا يهود عزير را چنان دوست داشتند تا درباره او گفتند، آنچه را گفتند (آنچه را نبايد مى گفتند) پس نه عزير از آنهاست و نه آنها از عزير، و همانا نصارى حضرت عيسى را چنان دوست داشتند تا درباره او گفتند آنچه را گفتند؟! پس نه عيسى از آنهاست و نه آنها از عيسى.

و امر ما خانواده نيز بر همين منوال و سنت است. همانا قومى از شيعيان ما آن‌قدر ما را دوست مى دارند تا درباره ما مى گويند آنچه را يهود درباره عزير و آنچه را نصارى درباره عيسى بن مريم گفتند. پس نه آنها از ما هستند و نه ما از آنها هستيم؟! اين بيان امام (ع) بيشتر حالت پيش‌گيرى دارد و خبر از انحراف در آينده را مى دهد و اينكه زمينه هاى نوعى انحراف در اين رابطه احساس مى شده؟!

حضرت فرموده اند: «سيحّبونا» كه اشاره به آينده دارد.

امام سجاد (ع) و ائمه هدى (ع) همواره در برابر عناد و لجاج دستگاه جبّار اموى و مروانى و حجاج از يك‌سو و در برابر جهالت و افراط دوست‌داران جاهل و يا فريب خورده از سوى ديگر همواره بر اصل اعتدال و تعادل و اينكه ما را به خاطر اسلام دوست بداريد و از افراط و تفريط بپرهيزيد:

امام على (ع) مى فرمايد:

«وَ سَيَهْلِكُ فِيَّ صِنْفَانِ مُحِبٌّ مُفْرِطٌ يَذْهَبُ بِهِ الْحُبُّ إِلَى غَيْرِ الْحَقِّ وَ مُبْغِضٌ مُفْرِطٌ يَذْهَبُ بِهِ الْبُغْضُ إِلَى غَيْرِ الْحَق».[١]

امامان معصوم (ع)، ايستادگى فرمودند و راه صحيح حبّ آل البيت و ولايت ائمه اهل بيت (ع) كه عين ولايت قرآن و اسلام و حق پرستى و عدالت خواهى و

[١] . محمد بن حسين شريف الرضى، پيشين، ص ١٨٤.