امام سجاد در شش گفتار - درى نجف آبادى، قربانعلى - الصفحة ٦٥ - تعالى مكتب در عصر صادقين(ع)

بايد گفت: شرط تقوا است؟ امام على (ع) مى فرمايد:

«لَوْلا كَرَاهِيَةُ الْغَدْرِ، كُنْتُ مِنْ أَدْهَى النَّاس».[١]

و درباره رسول اعظم (ص) مى فرمايد:

«وَ الْمُعْلِنِ الْحَقّ بِالْحَقّ».[٢]

آن حضرت، حق را به وسيله ى حق آشكار مى ساخت و هرگز از باطل در راه رسيدن به هدف حق بهره نجست و هرگز از تز معروف ارباب قدرت و سلطه گران كه مى گويند هدف وسيله را توجيه مى كند، استفاده نكرد. اين است صراط مستقيم و طريق قويم دين.

بايد به راه اسلام و صراط قويم حضرت محمد (ص) و قرآن برگرديم و هرگز مجاز به تخلف و تخطى و اعمال سليقه و گرايش هاى سياسى، سلفى گرى، صوفى گرانه، درويشى، سليقه اى، قدرت طلبانه و شيطانى و يا وابسته به بيگانگان و استكبار و صهيونيزم نمى باشيم و مجاز به تفسيق و تكفير مسلمانان و فرق اسلامى نخواهيم بود و نحله هاى مختلفى كه در اشكال مختلف شكل گرفته و متأسفانه امروز جامعه اسلامى از آنها رنج مى برد.

اين قبيل نحله ها و فرقه گرايى ها و اختلافات تا جائى كه موجب انحراف از اصل دين نشود و به جنگ و خونريزى و تفرقه گرايى و فرقه سازى تبديل نشود و بهانه در اختيار دشمنان اسلام و قرآن قرار ندهد و آنها را به عوامل بيگانگان تبديل نكند، شايد چندان مشكل ساز نباشد؛ گرچه در ذات خود بوى انحراف و خرافه و بدعت و انحطاط مى دهد. اما در هر حال صراط مستقيم دين قويم اسلام نبايد دست‌خوش سليقه ها و تحريف گردد، بلكه بايد گوهر اصلى دين صيانت و پاسدارى شود.

[١] . همان، ص ٣٩.

[٢] . ابراهيم بن محمد ثقفى، الغارات، ج ١، ص ١٥٩.