امام سجاد در شش گفتار - درى نجف آبادى، قربانعلى - الصفحة ١٨٦ - ٦ دعا، مناجات و توسل الى الله؛
مى كند كه تمامى عوامل موثر در سعادت انسان ها و آبادانى و عمران و توسعه و رفاه و آسايش و امنيت و عزت و اقتدار ملت ها و امتها در مسائل و ابزار مادى خلاصه مى شود.
عوامل معنوى و اخلاقى و دعا و مناجات و ارتباط با خداوند متعال نوعا فراموش شده و يا به فراموشى سپرده مى شود يا گاها به مسخره و ريشخند گرفته مى شود؛ در حالى كه در فرهنگ اسلامى و بلكه تمامى پيامبران عظيم الشان الهى يكى از بزرگترين عوامل توفيق و پيشرفت و هدايت و تربيت و اثرگذار و اثربخش و كارساز موضوع عوامل معنوى و تقواى الهى و ارتباط با عالم غيب و استعانت از ذات اقدس احديت است.
آيات فراوانى از قرآن كريم بلكه تمامى آن، براى برقرارى اين حلقه وصل و روشن كردن اين چراغ روشن و جهان افروز و توجه دادن به علل و عوامل غيبى و ملكوتى و پشت پرده و پشت صحنه نظام خلقت و عنايت به دست قدرت ذات اقدس احديت است كه در هر حال و هر كار «يَدُ اللَّهِ فَوْقَ أَيْدِيهِمْ»[١] و در هر شأن و مرحله «وَ ما تَشاؤُنَ إِلَّا أَنْ يَشاءَ اللَّهُ.[٢]
قرآن كريم همواره بر اراده غالب قاهر خداوند متعال در امور عالم و حيات طبيعت و عطايا و تفضلات الهى و بركات آسمانى تاكيد دارد و تداوم الطاف بيكران خداوند را رهين رعايت سنت هاى الهى و نواميس خلقت و رعايت اصول خير و صلاح و سعادت انسان ها و نظام آفرينش مى بيند و مى داند و هر گونه غفلت و جهالت و غرور و تكبر و خودخواهى و حسد و عناد، لجاج و هواپرستى و بزرگى طلبى و انانيت و خودخواهى را محكوم و منفور و عواقب آن
[١] . فتح: ١٠.
[٢] . تكوير: ٢٩.