امام سجاد در شش گفتار - درى نجف آبادى، قربانعلى - الصفحة ٩٨ - تعريف سبك زندگى

٥-

«وَ إِصْلَاحِ ذَاتِ الْبَيْنِ‌

»؛ در ميان برادران اصلاح ذات البين نمايم.

٦-

«وَ إِفْشَاءِ الْعَارِفَةِ»؛

كارهاى نيك ديگران را افشا كنم.

٧-

«وَ سَتْرِ الْعَائِبَةِ»؛

عيب ديگران را بپوشانم.

٨-

«وَ لِينِ الْعَرِيكَةِ»؛

با نرمى و ملاطفت رفتار نمايم.

٩-

«وَ خَفْضِ الْجَنَاحِ»؛

نسبت به همه متواضع و فروتن باشم.

١٠-

«وَ حُسْنِ السّيرَةِ»؛

سيره ما نيكو و پسنديده باشد.

١١-

«وَ سُكُونِ الرّيحِ»؛

آرامش بر زندگى و رفتار ما حاكم باشد.

١٢-

«وَ طِيبِ الْمُخَالَقَةِ»؛

در معاشرت و همنشينى با ديگران با شيوه پسنديده و اخلاق نيكو رفتار نمايم.

١٣-

«وَ السّبْقِ إِلَى الْفَضِيلَةِ»؛

همواره در مسابقه به سوى فضيلت ها سبقت بگيرم.

١٤-

«وَ إِيثَارِ التّفَضّلِ»؛

نسبت به ديگران اهل ايثار و تفضل باشم و ديگران را بر خود مقدم دارم.

١٥-

«وَ تَرْكِ التّعْيِيرِ وَ الْإِفْضَالِ عَلَى غَيْرِ الْمُسْتَحِقّ»؛

از سرزنش ديگران پرهيز نمايم و از افضال بر كسانى كه سزاوار آن نيستند پرهيز نمايم.

١٦-

«وَ الْقَوْلِ بِالْحَقّ وَ إِنْ عَزّ»؛

در گفتار به حق كوشا باشم؛ اگر چه كم باشد.

١٧-

«وَ اسْتِقْلَالِ الْخَيْرِ وَ إِنْ كَثُرَ مِنْ قَوْلِي وَ فِعْلِي»؛

گفتار و كردار و كارهاى خير را اندكى بشمارم هر چند بسيار باشد.

١٨-

«وَ اسْتِكْثَارِ الشّرّ وَ إِنْ قَلّ مِنْ قَوْلِي وَ فِعْلِي»؛

و كارهاى شر را بسيار بشمارم هر چند اندك باشد.

١٩-

«وَ أَكْمِلْ ذَلِكَ لِي بِدَوَامِ الطّاعَةِ وَ لُزُومِ الْجَمَاعَةِ وَ رَفْضِ أَهْلِ الْبِدَعِ وَ مُسْتَعْمِلِ الرّأْيِ الْمُخْتَرَعِ»؛

امام (ع) در جملات آخر اين بند، از خداوند مى خواهد كه كليه مراتب و مراحل هجده گانه مذكور را با اين عنايت تكميل فرمايد و به عالي‌ترين منازل قرب برساند: