امام سجاد در شش گفتار - درى نجف آبادى، قربانعلى - الصفحة ٢٤ - اهل بيت(ع) و مبارزه با غلو و خرافات
د: خود آن بزرگواران خدا را ميخواندند؛ «أُولئِكَ الَّذِينَ يَدْعُونَ يَبْتَغُونَ إِلى رَبِّهِمُ الْوَسِيلَةَ أَيُّهُمْ أَقْرَبُ وَ يَرْجُونَ رَحْمَتَهُ وَ يَخافُونَ عَذابَهُ إِنَّ عَذابَ رَبِّكَ كانَ مَحْذُوراً».[١]
ه-: از هرگونه اقدام و عملى كه شائبه غلوّ و ادعاى ساختگى بدهد و يا از آن بوى غلوّ استشمام شود، به شدت پرهيز نموده اند؛
و: از عملكرد انحرافى پيروان آئينهاى آسمانى و بدعت گذاران و غاليان انتقاد و آن را محكوم نمودهاند.
در اين رابطه به چند مطلب اشاره مى شود:
در حديث شريفى، ابراهيم بن ابى محمود به امام رضا (ع) عرض مى كند: اى فرزند رسول خدا (ص) اخبارى از فضائل اميرالمؤمنين (ع) و اهل بيت (ع) به ما رسيده و نزد ما موجود است و اينها از مخالفان شما روايت شده و مانند اين احاديث را در ميان احاديث شما سراغ نداريم. آيا ما اين احاديث را بپذيريم؟
[با توجه به توضيحات حضرت، به نظر ميرسد بعضى اخبار غلو آميز و خلاف واقع بوده و چه بسا مجعول و اهداف ديگرى را دنبال مى نموده است.]
امام (ع) فرمودند: پدرم از پدرش و او از جدش روايت نموده كه پيامبر خدا (ص) فرموده اند:
«مَنْ أصْغى إلى ناطِقٍ فَقَدْ عَبَدَهُ، فَإنْ كانَ النّاطِقُ عَنِ اللّهِ فَقَدْ عَبَدَاللّهَ، وَ إنْ كانَ النّاطِقُ يَنْطِقُ عَنْ لِسانِ إبليس فَقَدْ عَبَدَ إبليسَ (.[٢]
هركس به سخنان كسى علاقهمند و متمايل باشد، بنده اوست، پس چنان كه سخنور براى خدا و از احكام و معارف خدا سخن بگويد، گوش دهنده بنده
[١] . اسراء: ٥٧.
[٢] . محمد بن يعقوب كلينى، كافى، ج ٦، ص ٤٣٤.