امام سجاد در شش گفتار - درى نجف آبادى، قربانعلى - الصفحة ١٨٩ - ٦ دعا، مناجات و توسل الى الله؛
اميد آن داشته باشيم كه روزنه اميدى باز شود و سرنوشت ما را متحول و دگرگون سازد.
اين كه در هنگام قحطى و خشكسالى بندگان خداوند روسوى او آورند و دست نياز به درگاه بى نياز حضرت حق دراز كنند و با گريه و توبه و انابه دلها را شستشو دهند و از الطاف بيكران الهى استعانت جويند و نماز باران بخوانند و از خداوند متعال و منان يارى طلبند خود بهترين وسيله و زيباترين سرمايه است. امام (ع) در اين رابطه به پيشگاه خداوند عرض مى كند:
«اللّهُمّ اسْقِنَا الْغَيْثَ، وَ انْشُرْ عَلَيْنَا رَحْمَتَكَ بِغَيْثِكَ الْمُغْدِقِ مِنَ السّحَابِ الْمُنْسَاقِلِنَبَاتِ أَرْضِكَ الْمُونِقِ فِيجَمِيعِ الْافَاقِ وَ امْنُنْ عَلَى عِبَادِكَ بِإِينَاعِ الّثمَرَةِ، وَ أَحْيِ بِلَادَكَ بِبُلُوغِ الزّهَرَةِ».[١]
خداوندا! بر ما عنايت كن و باران رحمتت را بر ما بباران و رحمت بيكران خود را به وسيله باران فراوان كه از ابرهايى كه براى رويانيدن زمين در جو پهناور آن بهر سو در حركت هستند ما را سيراب گردان. خداوندا با رويانيدن ثمرات و آباد كردن و احياى سرزمين ها و به رسيدن شكوفه ها و ميوه ها بر بندگانت منت گذار.
امام (ع) در پنج سرفصل عمده به تدبير حكيمانه حضرت حق متعال در اين رابطه مى پردازد و پرده از چهره حقايق غيب و ملكوت و نقش ملائكه مقربين و عنايات و افاضات و تفضلات الهى و توسل به ذيل عنايات حضرت خاتم الانبيا (ص) مى پردازد.
كه هر سرفصل آن خود كتاب بزرگ زندگى و چراغ روشنى براى ارباب قلوب و اصحاب معرفت است.
[١] . الصحيفة السجادية، ص ٩٠.