امام سجاد در شش گفتار - درى نجف آبادى، قربانعلى - الصفحة ١٠٩ - تحول در نظام سلامت و بهداشت در سبك زندگى
امام (ع) در دعاى ديگر از خداوند مى خواهد كه قرآن را وسيله وصول به بالاترين منازل كرامت و نردبان به عاليترين درجات سلامت و وسيله پاداش و جزاى خير و نجات در عرصه قيامت و سبب ورود به نعمتهاى سراى اقامت و بارگاه جاودانگى و منازل كرامت قرار دهد.
«وَ اجْعَلِ الْقُرْآنَ وَسِيلَةً لَنَا إِلَى أَشْرَفِ مَنَازِلِ الْكَرَامَةِ، وَ سُلّماً نَعْرُجُ فِيهِ إِلَى مَحَلّ السّلَامَةِ».[١]
امام (ع) حيات محمد و آل محمد (ص) را مطالبه مى كند و هدايت مى فرمايد و حياتى كه آميخته و يا مشحون از حمد و ثناى الهى و قرب و قدس صمدانى باشد نه حيات بهيميه و سبعيه و شيطانى و نفسانى و شهوانى كه بازدارنده از اهداف الهى و صفات ربانى است و انسان را به كمال لايق به او برساند. حياتى كه با معرفت حمد آميخته و عجين باشد.
) وَ الْحَمْدُ لِلّهِ الّذِي لَوْ حَبَسَ عَنْ عِبَادِهِ مَعْرِفَةَ حَمْدِهِ (.[٢]) وَ لَوْ كَانُوا كَذَلِكَ لَخَرَجُوا مِنْ حُدُودِ الْإِنْسَانِيّةِ إِلَى حَدّ الْبَهِيمِيّةِ فَكَانُوا كَمَا وَصَفَ فِي مُحْكَمِ كِتَابِهِ «إِنْ هُمْ إِلّا كَالْأَنْعامِ بَلْ هُمْ أَضَلّ سَبِيلًا (.[٣]
دعائى كه با روح حمد آميخته و با شكر حضرت ربّ العالمين مزين باشد و ياد خداوند سراسر آن را احاطه و وصف جميل جمال دل آراى حق تمامى آن را پوشش بدهد و هرگز دچار غفلت نشود و تمام وجود، قانع براى ديدار يار باشد. حياتى كه طمأنينه و آرامش روحى و اعتقادى و اخلاقى بر آن حاكم باشد و
[١] . همان، ص ١٧٨.
[٢] . همان، ص ٢٨.
[٣] . همان، ص ٣٠.