- مراد از عبارت مشهور كه فرموده‌اند كه «متنجّس به طور مطلق منجّس است ولى اين حكم در غير واسطه اول محل اشكال است و احتياط واجب در اجتناب از اوست» در مسأله ١٢٤ رساله عمليه چه مى‌باشد؟

بسمه تعالى‌

- مراد اين است كه مشهور از علماء فرموده‌اند متنجّس در هر مرتبه‌اى واقع شود نجس‌كننده است و نظر ما اين است كه در واسطه اول كه عين نجس ندارد فتوى مى‌دهيم كه متنجّس نجس‌كننده است (آنچنان كه در مثال گفته‌ايم دست راست، واسطه اول است و دست چپ را نجس مى‌كند) و در وسائط ديگر (دست چپ به پارچه‌اى با رطوبت ملاقات مى‌كند و پارچه با چيز ديگرى) بنا بر احتياط معامله نجس با آن مى‌كند يا به مجتهدى كه آن را پاك مى‌داند با رعايت الاعلم فالاعلم رجوع مى‌كند، و اللّه العالم.

١٣٣

- «واجب است بر هر مسلمانى از نجاسات اجتناب و دورى كند» منظور چيست؟

بسمه تعالى‌

- منظور اين است كه خوردن و آشاميدن نجس حرام است و بايد از آن اجتناب كرد، و در نماز و مثل آن بايد بدن و لباس شخص پاك باشد، با بدن نجس نماز نخواند، و اللّه العالم.

١٣٤

- عرق جنب از حرام در صورتى كه بر لباس يا جايى يا شخصى تماس پيدا كند، چه حكمى دارد؟ آيا مى‌توان با آن لباس نماز خواند؟ آيا لباس نجس مى‌شود؟ چه بايد كرد؟

بسمه تعالى‌

- عرق جنب از حرام نجس نيست و اگر در لباس باشد لباس نجس نشده، لكن اگر عين عرق باقى باشد بنابر احتياط نمى‌تواند با آن لباس نماز بخواند مگر اينكه آن را از بين ببرد، و اللّه العالم.

١٣٥

- شك كردن در بر طرف كردن نجاستها به طور افراطى را بايد چه كار كرد و كسى چندين‌