- اين جانب براى مدت معين پول خود را نزد شخصى قرار دادم تا با آن كسب و كار كند و سودى از طريق شرعى (هبه يا صلح) به من بدهد. حال آن شخص ورشكست شده و اموالى باقى مانده (كه به اندازه طلب طلبكاران نمى‌باشد) كه بايد بين طلبكاران تقسيم شود و بنده هم از طلبكاران هستم:

١- تصرف در اين سود كه در چند سال اخير دريافت مى‌كرده‌ام، كه از مال ديگران بوده جايز است؟

٢- به فرض اينكه آن شخص مى‌گفته اين سودها از مال خودم است ولى بعدا معلوم شده و اقرار كرده كه از مال غير بوده، آيا تصرف در اين مبالغ جايز است؟

بسمه تعالى‌

- اگر هنگام پرداخت سود به شما گفته بوده كه به عنوان هبه و تبرع به شما مى‌دهد، تا كنون هرچه گرفته‌ايد ملك شما شده و الّا از سرمايه شما كه از او طلبكار بوديد كسر مى‌شود، و اللّه العالم.

١٠٧٠

- اگر در عقد اجاره مدت اجاره مشخص شود مانند پنج سال مثلا ولى ابتداى آن متوقف بر احداث يك شى‌ء مشخص كه زمان احداث چنين بناهايى عرفا مشخص باشد (مثلا من اين زمين را به شما به مدت پنج سال اجاره مى‌دهم ولى از تاريخ تحويل، اين حجره‌اى كه دارم روى آن مى‌سازم) آيا چنين عقدى صحيح است يا باطل يا متزلزل؟

بسمه تعالى‌

- اجاره مزبور از جهت اينكه ابتداى مدت اجاره در آن معين نشده باطل مى‌باشد، و اللّه العالم.

١٠٧١

- آيا پدر ولايت در امور حسبى محجور را دارد يا ولايت در برخوردارى و استيفاى منفعت به نفع خود را نيز دارد؟

بسمه تعالى‌

- پدر مى‌تواند در صورت بلوغ محجور از اموال محجور در صورت ملاءت (توانايى پرداخت) قرض بردارد و بنا بر احتياط از حاكم شرع اجازه بگيرد و در مورد صغير اجازه از حاكم شرع لازم نيست و در صورت ضرورت مى‌تواند از مال فرزندش‌