آشنایی با قرآن ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ١٧٨ - همکاری و همدلی

میکند ولی نسخ نیست: الْانَ خَفَّفَ اللَّهُ عَنْکمْ وَ عَلِمَ انَّ فیکمْ ضَعْفاً اکنون خداوند بر شما تخفیف داد و دانست که در شما ضعف وجود دارد. نه، اگر صدتا از شما باشد بر دویست تا از آنها پیروز میشوند. در اینجا این مسئله پیش میآید که این دو آیه با هم فاصله ندارند و پشت سر یکدیگرند؛ چطور میشود که ابتدا میفرماید بیستتای شما بر دویستتای آنها پیروز میشوند، و بعد بلافاصله میگوید یکی از شما بر دوتای آنها پیروز میشود. آیا این آیات مربوط به یک مورد است یا دو مورد؟ در اینکه مربوط به دو مورد است شکی نیست. یعنی آیه اول مربوط به یک وقت بوده، و آیه دوم مربوط به وقت دیگر. آیه اول مربوط به اوایل کار و جنگ بدر بوده؛ آیه دوم مربوط به اواخر بوده است مثل جنگ حُنین. حال سؤال این است که اگر نیروی ایمان [نسبت را] یک بر ده میکند، چطور اینجا یک بر دو شد؟ آیا مسلمانها ضعیفالایمان شدند؟ اول ایمانشان قوی بود، تدریجاً ضعیف شد؟ چنین نیست. یا العیاذباللَّه- که این کفر است خداوند تبارک و تعالی اشتباه کرد، اول گفت یکیتان برابر با ده تا از آنهاست، بعد گفت نه، یکیتان برابر با دوتا از آنهاست؟ این هم محال و منافی با اصول خود قرآن است که خداوند بر هر چیزی داناست، بر غیب و شهادت داناست، بر گذشته و آینده داناست. پس قضیه از چه قرار است؟ قضیه این است که آیه نمیگوید هریک فرد شما در گذشته برابر بود با ده فرد کافر و حالا برابر است با دو فرد کافر، بلکه مقصود این است که جمع شما در گذشته برابر بود با ده برابر این جمع از کافران، و اکنون جمع شما برابر است با دو برابر این جمع از کافران؛ اکنون ضعیف