آشنایی با قرآن ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ١٧٦ - همکاری و همدلی

گاز گرفتن تا کمکم بلکه شاهرگ او را قطع کند. مجاهدین دیدند زاهد دیر کرد.

گفتند نکند حادثهای پیش آمده باشد. وقتی که رفتند، دیدند زاهد بیهوش افتاده و کافر هم نزدیک است شاهرگ او را ببُرد. او را گرفتند عقب زدند و از بین بردند و زاهد را آب به رویش پاشیدند و حال آوردند. گفتند: قضیه چه بود؟ گفت: واللَّه من نفهمیدم. همین که نزدیک او رفتم چشمغرّهای به من رفت و فریادی کشید و من دیگر چیزی نفهمیدم. این است معنی: مَنْ لَمْ یغْزُ وَ لَمْ یحَدِّثْ نَفْسَهُ بِغَزْوٍ ماتَ عَلی شُعْبَةٍ مِنَ النِّفاقِ.

ما عبادتهایی بیمایه و کممایه را از نظر بدنی انجام میدهیم. این عبادتهای ما، این نمازهای ما، این قرآن خواندنهای ما، این ذکر گفتنهای ما که روح ندارد و هیکلش هم چیز کوچکی است، اغلب در ما ایجاد غرور میکند و در نتیجه خودمان را از همه مردم دنیا بهتر میدانیم. چنین مسلمانی مسلمان واقعی نیست و همانطور که پیغمبر اکرم فرمودند اگر بمیرد هم در درونش یک نفاق و دورویی وجود دارد.

لهذا میفرماید: یا ایهَا النَّبِی حَرِّضِ الْمُؤْمِنینَ عَلَی الْقِتالِ همیشه اینها را به امر جهاد ترغیب کن، همیشه بگذار روح اینها مجاهد و آماده باشد، یادشان نرود که جهادی هم هست؛ در همان حالِ صلح و سَلم هم اینها روحاً مجاهد باشند. بعد میفرماید: انْ یکنْ مِنْکمْ عِشْرونَ صابِرونَ یغْلِبوا مِائَتَینِ وَ انْ یکنْ مِنْکمْ مِائَةٌ یغْلِبوا الْفاً مِنَ الَّذینَ کفَروا بِانَّهُمْ قَوْمٌ لایفْقَهونَ تو مؤمنین را آماده به جنگ کن. اگر مؤمن با آن فقاهت ایمانی خودش و آن امر معنوی، تربیت جهادی هم پیدا کند، یک فرد