آشنایی با قرآن ط-صدرا
(١)
تفسیر سوره انفال
١١ ص
(٢)
تفسیر سوره انفال (1)
١١ ص
(٣)
معنی شکر
١٤ ص
(٤)
تفسیر سوره انفال (2)
٢١ ص
(٥)
اثر تقوا در دنیا
٢٢ ص
(٦)
اثر اخروی تقوا
٢٤ ص
(٧)
ماجرای هجرت رسول اکرم
٢٥ ص
(٨)
تفسیر سوره انفال (3)
٣٧ ص
(٩)
تفسیر سوره انفال (4)
٤٧ ص
(١٠)
تفسیر سوره انفال (5)
٦٣ ص
(١١)
موارد اختلاف شیعه و اهل تسنن در باب خمس
٦٦ ص
(١٢)
خمس به چه تعلق می گیرد؟
٦٧ ص
(١٣)
خمس به چند قسمت تقسیم می شود؟
٧٠ ص
(١٤)
تفسیر سوره انفال (6)
٧٣ ص
(١٥)
انفال چیست؟
٧٦ ص
(١٦)
تفسیر سوره انفال (7)
٨٩ ص
(١٧)
یاد خدا
٩١ ص
(١٨)
آداب جهاد
٩٣ ص
(١٩)
تفسیر سوره انفال (8)
٩٧ ص
(٢٠)
تفسیر سوره انفال (9)
١١٣ ص
(٢١)
چرا به مُردن می گوییم وفات
١١٤ ص
(٢٢)
مسئله روح
١١٦ ص
(٢٣)
عالم برزخ
١١٩ ص
(٢٤)
آیا اسلام یک دین جبری است؟
١٢١ ص
(٢٥)
تفسیر سوره انفال (10)
١٣١ ص
(٢٦)
تفسیر سوره انفال (11)
١٤٣ ص
(٢٧)
شرافت انسانی
١٤٥ ص
(٢٨)
بیان نهج البلاغه درباره وفای به پیمان
١٤٩ ص
(٢٩)
تفسیر سوره انفال (12)
١٦٣ ص
(٣٠)
همکاری و همدلی
١٦٦ ص
(٣١)
تفسیر سوره انفال (13)
١٨١ ص
(٣٢)
ولاء مثبت و ولاء منفی
١٨١ ص
(٣٣)
تقسیم رباعی قرآن
١٨٤ ص
(٣٤)
مهاجرین اولین یا سابقین اولین
١٨٤ ص
(٣٥)
انصار
١٨٥ ص
(٣٦)
مؤمنین غیر مهاجر
١٨٦ ص
(٣٧)
مهاجرین آخرین
١٨٦ ص
(٣٨)
کفّار
١٨٨ ص
(٣٩)
مسئله هجرت
١٨٩ ص
(٤٠)
مهاجرتهای گروهی
١٩٠ ص
(٤١)
عقد اخوّت میان مسلمانان
١٩٢ ص
(٤٢)
تفسیر سوره توبه
٢٠٣ ص
(٤٣)
تفسیر سوره توبه (1)
٢٠٣ ص
(٤٤)
آزادی عقیده
٢١٤ ص
(٤٥)
فرق علم و عقیده
٢١٨ ص
(٤٦)
تفسیر سوره توبه (2)
٢٢٣ ص
(٤٧)
اعمال منافقین مقبول نیست
٢٢٤ ص
(٤٨)
یکی از نشانه های نفاق
٢٢٦ ص
(٤٩)
ایمان، شرط بالا رفتن عمل
٢٢٩ ص
(٥٠)
بهلول و ساختن مسجد
٢٣١ ص
(٥١)
رابطه عمل و نتیجه در دنیا و آخرت
٢٣٢ ص
(٥٢)
عذاب الهی به وسیله مال و اولاد زیاد
٢٣٥ ص
(٥٣)
سخن زینب علیها السلام خطاب به یزید
٢٣٦ ص
(٥٤)
تفسیر سوره توبه (3)
٢٤١ ص
(٥٥)
سه روش رهبری
٢٤٢ ص
(٥٦)
رفتار پیامبر صلی الله علیه و آله در مقابل سخن چینی
٢٤٧ ص
(٥٧)
بیماری موجود در میان ما
٢٤٨ ص
(٥٨)
آیا پیامبر، رحمت برای همه مردم است یا خصوص مؤمنین؟
٢٥٣ ص
(٥٩)
منافقین اولین
٢٥٦ ص
(٦٠)
منافقین بعدی
٢٥٧ ص
(٦١)
شأن نزول آیه
٢٥٨ ص
(٦٢)
تصمیم خطرناک منافقین
٢٥٨ ص
(٦٣)
ترجمه آیات
٢٦١ ص
 
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص
٢٣٥ ص
٢٣٦ ص
٢٣٧ ص
٢٣٨ ص
٢٣٩ ص
٢٤٠ ص
٢٤١ ص
٢٤٢ ص
٢٤٣ ص
٢٤٤ ص
٢٤٥ ص
٢٤٦ ص
٢٤٧ ص
٢٤٨ ص
٢٤٩ ص
٢٥٠ ص
٢٥١ ص
٢٥٢ ص
٢٥٣ ص
٢٥٤ ص
٢٥٥ ص
٢٥٦ ص
٢٥٧ ص
٢٥٨ ص
٢٥٩ ص
٢٦٠ ص
٢٦١ ص
٢٦٢ ص

آشنایی با قرآن ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٢١٠ - تفسیر سوره توبه (١)

منحصر به همین یک دست است.

گفتند دیگر چارهای نیست. باید از ما لباس کرایه کنی. گفت بسیار خوب، پس لخت و عور طواف میکنم. گفتند مانعی ندارد. آنوقت برخی که نمیخواستند با لباس قریش طواف کنند و از لباس خودشان صرفنظر نمایند، لخت و عور دور خانه کعبه طواف میکردند.

جزء اعلامها این بود که طواف لخت و عریان قدغن شد؛ هیچ کس حق ندارد لخت و عور طواف کند و این حرف مهملی هم که قریش گفتهاند باید از ما لباس کرایه کنید غلط است. این هم که اگر کسی با لباس احرام خود یا غیر لباس احرام (لباس احرام را شرط نمیدانستند) طواف کرد باید آن را به فقرا بدهد، لازم نیست، باید برای خود نگه دارد.

به هرحال امیرالمؤمنین آمد و مکرر در مکرر و در جاهای مختلف این اعلام را به مردم ابلاغ کرد. نوشتهاند آنقدر مکرر میگفت که صدای علی علیه السلام گرفته بود، از بس که در مواقع مختلف، هرجا اجتماعی بود این آیات را میخواند و ابلاغ میکرد تا یک نفر هم باقی نماند که بعد بگوید به من ابلاغ نشد. وقتی که علی علیه السلام خسته میشد و صدایش میگرفت، صحابه دیگر پیغمبر میآمدند از او نیابت میکردند و همان آیات را ابلاغ مینمودند.

یک اختلافی میان شیعه و سنی در ابلاغ سوره برائت موجود است و آن اینکه اهل تسنن بیشترشان به این شکل تاریخ را نقل میکنند که پس از آنکه وحی خدا به رسول اکرم رسید که این سوره را یا باید خودت ابلاغ کنی یا کسی از خودت، و پیغمبر علی علیه السلام را مأمور ابلاغ سوره برائت کرد، علی به سوی مکه آمد. تا آمد، ابوبکر