آشنایی با قرآن ط-صدرا
(١)
تفسیر سوره انفال
١١ ص
(٢)
تفسیر سوره انفال (1)
١١ ص
(٣)
معنی شکر
١٤ ص
(٤)
تفسیر سوره انفال (2)
٢١ ص
(٥)
اثر تقوا در دنیا
٢٢ ص
(٦)
اثر اخروی تقوا
٢٤ ص
(٧)
ماجرای هجرت رسول اکرم
٢٥ ص
(٨)
تفسیر سوره انفال (3)
٣٧ ص
(٩)
تفسیر سوره انفال (4)
٤٧ ص
(١٠)
تفسیر سوره انفال (5)
٦٣ ص
(١١)
موارد اختلاف شیعه و اهل تسنن در باب خمس
٦٦ ص
(١٢)
خمس به چه تعلق می گیرد؟
٦٧ ص
(١٣)
خمس به چند قسمت تقسیم می شود؟
٧٠ ص
(١٤)
تفسیر سوره انفال (6)
٧٣ ص
(١٥)
انفال چیست؟
٧٦ ص
(١٦)
تفسیر سوره انفال (7)
٨٩ ص
(١٧)
یاد خدا
٩١ ص
(١٨)
آداب جهاد
٩٣ ص
(١٩)
تفسیر سوره انفال (8)
٩٧ ص
(٢٠)
تفسیر سوره انفال (9)
١١٣ ص
(٢١)
چرا به مُردن می گوییم وفات
١١٤ ص
(٢٢)
مسئله روح
١١٦ ص
(٢٣)
عالم برزخ
١١٩ ص
(٢٤)
آیا اسلام یک دین جبری است؟
١٢١ ص
(٢٥)
تفسیر سوره انفال (10)
١٣١ ص
(٢٦)
تفسیر سوره انفال (11)
١٤٣ ص
(٢٧)
شرافت انسانی
١٤٥ ص
(٢٨)
بیان نهج البلاغه درباره وفای به پیمان
١٤٩ ص
(٢٩)
تفسیر سوره انفال (12)
١٦٣ ص
(٣٠)
همکاری و همدلی
١٦٦ ص
(٣١)
تفسیر سوره انفال (13)
١٨١ ص
(٣٢)
ولاء مثبت و ولاء منفی
١٨١ ص
(٣٣)
تقسیم رباعی قرآن
١٨٤ ص
(٣٤)
مهاجرین اولین یا سابقین اولین
١٨٤ ص
(٣٥)
انصار
١٨٥ ص
(٣٦)
مؤمنین غیر مهاجر
١٨٦ ص
(٣٧)
مهاجرین آخرین
١٨٦ ص
(٣٨)
کفّار
١٨٨ ص
(٣٩)
مسئله هجرت
١٨٩ ص
(٤٠)
مهاجرتهای گروهی
١٩٠ ص
(٤١)
عقد اخوّت میان مسلمانان
١٩٢ ص
(٤٢)
تفسیر سوره توبه
٢٠٣ ص
(٤٣)
تفسیر سوره توبه (1)
٢٠٣ ص
(٤٤)
آزادی عقیده
٢١٤ ص
(٤٥)
فرق علم و عقیده
٢١٨ ص
(٤٦)
تفسیر سوره توبه (2)
٢٢٣ ص
(٤٧)
اعمال منافقین مقبول نیست
٢٢٤ ص
(٤٨)
یکی از نشانه های نفاق
٢٢٦ ص
(٤٩)
ایمان، شرط بالا رفتن عمل
٢٢٩ ص
(٥٠)
بهلول و ساختن مسجد
٢٣١ ص
(٥١)
رابطه عمل و نتیجه در دنیا و آخرت
٢٣٢ ص
(٥٢)
عذاب الهی به وسیله مال و اولاد زیاد
٢٣٥ ص
(٥٣)
سخن زینب علیها السلام خطاب به یزید
٢٣٦ ص
(٥٤)
تفسیر سوره توبه (3)
٢٤١ ص
(٥٥)
سه روش رهبری
٢٤٢ ص
(٥٦)
رفتار پیامبر صلی الله علیه و آله در مقابل سخن چینی
٢٤٧ ص
(٥٧)
بیماری موجود در میان ما
٢٤٨ ص
(٥٨)
آیا پیامبر، رحمت برای همه مردم است یا خصوص مؤمنین؟
٢٥٣ ص
(٥٩)
منافقین اولین
٢٥٦ ص
(٦٠)
منافقین بعدی
٢٥٧ ص
(٦١)
شأن نزول آیه
٢٥٨ ص
(٦٢)
تصمیم خطرناک منافقین
٢٥٨ ص
(٦٣)
ترجمه آیات
٢٦١ ص
 
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص
٢٣٥ ص
٢٣٦ ص
٢٣٧ ص
٢٣٨ ص
٢٣٩ ص
٢٤٠ ص
٢٤١ ص
٢٤٢ ص
٢٤٣ ص
٢٤٤ ص
٢٤٥ ص
٢٤٦ ص
٢٤٧ ص
٢٤٨ ص
٢٤٩ ص
٢٥٠ ص
٢٥١ ص
٢٥٢ ص
٢٥٣ ص
٢٥٤ ص
٢٥٥ ص
٢٥٦ ص
٢٥٧ ص
٢٥٨ ص
٢٥٩ ص
٢٦٠ ص
٢٦١ ص
٢٦٢ ص

آشنایی با قرآن ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٢٦١

ترجمه آیات

یحْذَرُ الْمُنافِقونَ انْ تُنَزَّلَ عَلَیهِمْ سورَةٌ تُنَبِّئُهُمْ بِما فی قُلوبِهِمْ منافقین میترسند که درباره آنها سورهای نازل بشود و به آنها اطلاع بدهد از آنچه که در دل دارند و نیتهای آنها را به آنان بازگو کند. قُلِ اسْتَهْزِؤا به آنها بگو حالا مسخره کنید انَّ اللَّهَ مُخْرِجٌ ما تَحْذَرونَ خدا آن نیات باطن شما را بیرون خواهد آورد و به پیغمبر خودش خواهد گفت. وَ لَئِنْ سَأَلْتَهُمْ لَیقولُنَّ انَّما کنّا نَخوضُ وَ نَلْعَبُ اگر از آنها درباره آن کار بپرسی (خیلی مجهول گذاشته؛ [گویی میخواهد بگوید] آن چه کاری بود که میخواستید انجام بدهید؟!) میگویند ما که قصد جدی نداشتیم، میخواستیم شوخی کنیم. (مثل اینکه یک کسی میگوید من میخواستم تو را بترسانم، قصد جدی نداشتم.) قُلْ أَبِاللَّهِ وَ ایاتِهِ وَ رَسولِهِ کنْتُمْ تَسْتَهْزِؤنَ بگو آیا شما به خدا و آیات خدا و به رسول خدا دارید استهزاء میکنید، مسخره میکنید که شوخی میکردیم؟! لاتَعْتَذِروا بیجهت عذر نیاورید. حرف حقیقی این است: قَدْ کفَرْتُمْ بَعْدَ ایمانِکمْ شما مؤمن بودید ولی کافر شدید؛ واقعاً شما کافر شدید. انْ نَعْفُ عَنْ طائِفَةٍ مِنْکمْ نُعَذِّبْ طائِفَةً بِانَّهُمْ کانوا مُجْرِمینَ شما دو دسته هستید: بعضیتان قابلیت گذشت دارید ولی برخی ندارید، و اگر ما از بعضی از شما گذشت کنیم از بعضی دیگرتان گذشت نخواهیم کرد که آنها مجرم هستند.