آشنایی با قرآن ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٤٩ - تفسیر سوره انفال (٤)

خرج کردنهای خود نصیبی خواهند برد و موفقیتی کسب خواهند کرد؟ ثُمَّ تَکونُ عَلَیهِمْ حَسْرَةً فقط آن داغش در دل اینها باقی میماند که ای افسوس اینهمه پول خرج کردیم آخرش هم به نتیجه نرسیدیم. چون فرق است میان پولی که یک نفر مؤمن در راه خدا و برای خدا خرج میکند [و پولی که یک نفر کافر برای مسدود کردن راه خدا خرج میکند.]

مؤمن هیچ وقت حسرت نخواهد خورد، اعمّ از آنکه در راهی که خرج میکند به نتیجه برسد یا نرسد. البته مؤمن باید در راهی خرج کند که به نتیجه برسد نه مثل بعضی از اشخاص که وقتی به او میگویی آقا این پولت را که در فلان راه میدهی به خیال خودت به نام خیر، برای چه میدهی؟ میگوید من میدهم، به گردن او، بگذار او برود به جهنم. نه، تو هم میروی به جهنم. تو هم که پولت را به آدمی میدهی که خودت به او اعتماد نداری و نمیدانی نتیجه نهایی این پول خرج کردن چیست و آیا به نفع اسلام است یا نه [مستحق کیفر هستی.] میگوید من به این حرفها چکار دارم؟! من از گردن خودم رد میکنم، بگذار او برود جهنم. نه، تو هم که پول میدهی به نام خدا و اسلام ولی در نهایت امر این پول صرف اشخاص یا اموری میشود که بر ضرر اسلام است، به جهنم میروی. ولی اگر یک نفر مؤمن آن مقداری که بر او لازم و واجب است، سعی و کوشش خود را کرد که پولش را در راهی خرج کند که راه خیر باشد، اما از آنجا که بشر است و گاهی اشتباه میکند نتیجهای نگرفت، وجدانش آرام است چون او به حسب نیت صادقانه خودش و به حسب سعی و کوشش خودش در راه خدا داده است ولی تصادفاً به نتیجه نرسیده است. ولی آدمی که خدا را نمیشناسد و به تعبیر قرآن کافر است و فقط برای هدفهای