آشنایی با قرآن ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ١٧٧ - همکاری و همدلی

از اینها مساوی است با ده فرد از آنها، بیست تا از اینها مساوی است با دویست تا از آنها، صد تا از اینها مساوی است با هزارتا از آنها، حال چرا؟ آیا اینها نژادشان با آنها فرق میکند؟

نژادشان که فرق نمیکند. آیا زور بازوی مؤمنین بیشتر است از زور بازوی کافران؟

قرآن این را نمیخواهد بگوید که زور بازوی مسلمانها که در مدینه هستند از زور بازوی کافرهایی که در مکه هستند بیشتر است. اینها اغلبشان انصار یعنی اوس و خزرجی بودند و قریش از اینها طبعاً شجاعتر بودند و ضعیفتر نبودند. مهاجرین هم که اکثر از قریش بودند و از جنس آنها. در عین حال قرآن میگوید: مؤمن اگر سرباز و مجاهد بشود، [به عبارت دیگر سرباز و مجاهد] اگر فقاهت ایمانی پیدا کند با ده کافر برابر است: انْ یکنْ مِنْکمْ عِشْرونَ صابِرونَ یغْلِبوا مِائَتَینِ اگر بیست پایدار از این مؤمنین باشند، بر دویست تا از آنها پیروز میشوند. یک بر ده. وَ انْ یکنْ مِنْکمْ مِائَةٌ یغْلِبوا الْفاً مِنَ الَّذینَ کفَروا و اگر صدتا از شما به این شکل باشند، بر هزارتای آنها پیروز میشوند و نتیجهاش این است که یک لشکر ده هزار نفری از شما بر یک لشکر صد هزارنفری از آنها پیروز میشوند؛ به حکم چی؟ به حکم فقاهت ایمانی.

اینجا عکسش را میگوید: چون آنها فقاهت [١] ندارند. اینها فقیهِ ایمانی هستند، بصیرت ایمانی دارند. این، غلبه بصیرت است. بِانَّهُمْ قَوْمٌ لایفْقَهونَ کفار مردمی نفهم و بیبصیرت هستند؛ یعنی برعکس، مؤمنین مردمی فهیم و با بصیرت هستند.

بعد از این آیه، آیهای است که به نظر میرسد حکم نسخ را پیدا

[١]. [به معنی فهم عمیق]