وَ ما هِی اِلّا ذِکری لِلْبَشَرِ. نیست این (یا اینها، این آیات) مگر مایه بیداری و تنبّهی برای بشر. از اینها که ما بیان کردیم شما باید استفاده تذکر و تنبه بکنید.

ایام مصیبت است، تیمّناً و تبرّکاً و توسّلاً ذکر مصیبتی می‌کنیم.

امروز به حسب تقویم اول ماه صفر بود که فردا می‌شود دوم ماه صفر. بر حسب آنچه ارباب مقاتل نوشته‌اند روز دوم ماه صفر اسرا را وارد دمشق کرده‌اند یعنی به حسب تطبیق، روزی مانند فردا. بنابراین در مثل امروزی ]آنها در راه بوده‌اند. [خیلی هم به سرعت می‌رانده‌اند و این خود یکی از موجبات زجر اهل بیت پیغمبر بوده است. این گونه که نوشته‌اند به محض اینکه قضایای کربلا در خود کربلا پایان می‌پذیرد پسر زیاد پیک سریعی را به شام می‌فرستد برای اینکه دستور بگیرد که با اسرای اهل بیت چه عملی انجام بدهد و چه رفتاری بکند، بکشد، زندانی شان بکند، به شام بفرستد، چه بکند؟ آن پیک به سرعت می‌رود و بر می‌گردد و دستور می‌گیرد که اینها را به شام بفرستد. حال دقیقاً نمی دانیم چند شبانه روز در کوفه بوده‌اند، این قدر می‌دانیم که بعد از کوفه به سرعت آنها را به شام فرستاده‌اند.

مطابق آنچه مقاتل نوشته‌اند در مثل روز دوم صفر وارد دمشق شدند. ارباب مقاتل چنین نوشته‌اند: «فَلَمّا قَرُبوا مِنْ دِمَشْقَ دَنَتْ اُمُّ کلْثومٍ مِنْ شِمْر» به نزدیک این شهر که رسیدند امّ کلثوم، دختر دوم علی(ع) خود را به شمر ـ همان که قاتل برادرش بود ـ نزدیک کرد. وضعی بود که بر