وَ ما جَعَلْنا اَصْحابَ النّارِ اِلّا مَلائِکةً وَ ما جَعَلْنا عِدَّتَهُمْ اِلّا فِتْنَةً لِلَّذینَ کفَروا لِیسْتَیقِنَ الَّذینَ اُوتُوالْکتابَ وَ یزْدادَ الَّذینَ امَنوا ایماناً وَ لایرْتابَ الَّذینَ اُوتُوا الْکتابَ وَ الْمُؤْمِنونَ وَ لِیقولَ الَّذینَ فی قُلوبِهِمْ مَرَضٌ وَ الْکافِرونَ ماذا اَرادَ اللهُ بِهذا مَثَلاً کذلِک یضِلُّ اللهُ مَنْ یشاءُ وَ یهْدی مَنْ یشاءُ وَ ما یعْلَمُ جُنودَ رَبِّک اِلّا هُوَ وَ ما هِی اِلّا ذِکری لِلْبَشَرِ[١] .

در دنباله جریانی که مربوط به ولیدبن مغیره مخزومی بود، بعد که قرآن پایان کار او را که به عذاب الهی منتهی می‌شود بیان فرمود، جمله‌ای در آیه قرآن آمد که این جمله برای کفار موضوع یک سخن شد و آن جمله این بود که درباره جهنم و آتش جهنم فرمود: عَلَیها تِسْعَةَ عَشَرَ بر این آتش

[١] .مّدّثر/ ٣١.